Ta książka to wyjątkowy zbiór wierszy, który potrafi poruszyć i skłonić do zatrzymania się na chwilę w codziennym pośpiechu. Autor z dużą wrażliwością i lekkością opisuje emocje oraz obserwacje, dzięki czemu jego teksty czyta się z prawdziwą przyjemnością.

"Na bakier z kwantem". Piękny tomik. Józef Kamil Pyrk pokazuje, jak inspirujący potrafi być świat, który nas otacza. Każde, nawet błahe wydarzenie dnia codziennego, jest dla Autora źródłem głębokich refleksji. W pięknym świecie poezji życzliwie potrafią dyskutować "doktor od fizyki" i humanista ("Próba pogodzenia romantyzmu z fizyką?"). Ogromna wiedza i oczytanie Autora, liczne nawiązania do literatury, filozofii i nauk ścisłych powodują, że czytanie poezji jest piękną przygodą. Aż chce się "peregrynować z punktu A do punktu B". Czekam na następny tomik.

Podobno mało osób czyta teraz poezję. A ja czytam i bardzo się cieszę, że ktoś jest na tyle szalony, żeby tę szlachetna formę literatury uprawiać i jest też, ktoś równie szalony, żeby ją wydawać.
A tu mamy bardzo osobisty i bardzo filozoficzny tomik, który współczesnym językiem, próbuje się zmierzyć ze współczesnymi dylematami i z próby tej wychodzi zwycięsko.
Jak już wspomniałem, wiersze są niezwykle osobiste, ale są również niezwykle inteligentne i bez wątpienią są wynikiem głębokich przemyśleń autora nad codziennością - tą małą i bliską, ale też tą wielką, która zazwyczaj omija nas szerokim łukiem.
Piękne, mądre, proste (może właśnie stąd to piękno i mądrość) i do polecenia.

Zwykle poezja nie jest dla mnie tematyką, w którą się zagłębiam. Jednak tomik "Na bakier z kwantem" porusza w sobie zagadnienia wszystkim nam (lub chociaż większości) dobrze znane. A mianowicie szkoła. Ale nie tylko ;). Całość jest przyjazna w obyciu. Lekkość i głębokość spotykają się na stronach tej książki. Niektóre utwory bardziej do mnie trafiały niż inne. Czy jest to wynik tego, że już moje roczniki nie miały styczności z pewnymi zagadnieniami, czy może też moje subiektywne odczucia. Pewnie obie te rzeczy naraz.
Ale niezależnie od tematyki, w każdym utworze można się chociaż na krótką chwilę zanurzyć. A jako, że odnoszą się one do problematyki znanej wielu, to każdy może znaleźć sytuację, w której może zobaczyć samego siebie.
Nie kryje się za słowami utworów jakaś sztuczna idealizacja. Wszystko jest pięknie prawdziwe i szczere.
Jeśli się mnie ktoś zapyta czy warto przeczytać, to odpowiem "Oczywiście". A jeśli ktoś się też mnie zapyta czy można zanurzyć się w tym świecie, który powstał na stronach tego tomiku, to odpowiem "Można, a nawet trzeba".

„Na bakier z kwantem” łączy codzienność z elementami przekory. Józef Kamil Pyrk pisze lekko, ale mądrze — z humorem, który nie przykrywa powagi, tylko ją wydobywa.

Dla mnie, osoby o ścisłym umyśle, ta poezja jest jednocześnie bliska i daleka. Zmusza do myślenia, zwraca uwagę na rzeczy, nad którymi do tej pory się nie zastanawiałam.

Jestem wdzięczna autorowi — także jako koledze z pracy — że pozwala mi zaglądać do swojego świata słów. To rzadkie spotkanie z głosem, który potrafi być czuły, przewrotny i zapamiętywalny.

"Na bakier z kwantem" to poetycka refleksja nad tym, z jak wieloma zjawiskami w życiu bywamy "na bakier" (od relacji międzyludzkich, po fizyczne zasady otaczającego nas świata).
Dla mnie utwory Pana Józefa Kamila Pyrka mają dwa wymiary: pierwszy, osadzony w kontekstach osobistych, bardzo mi bliski i często wzruszający; drugi, filozoficzny, który nieustannie się nadbudowuje i odsłania nowe znaczenia.
Gratuluję Autorowi i z przyjemnością polecam.

"Na bakier z kwantem" to swoiste zaproszenie do elitarnego klubu przyjaciół autora, który jednoczy wokół siebie wyjątkowe osoby. Jego wrażliwość, miłość do natury – ludzi i zwierząt – serwowane są czytelnikowi nieśpiesznie, nieformalnie, ale w bardzo dobrym guście. To zbiór wierszy dla tych, którzy mają ochotę zakosztować mieszanki wyszukanego języka, naukowego dialogu, żartu, lecz bez zbędnego patosu czy nadęcia.
Serdecznie polecam ten tomik nie tylko koneserom twórczości Józefa Kamila Pyrka, ale i wszystkim innym, którzy przez dziurkę od klucza chcieliby zajrzeć do "kuchni" wyjątkowego Człowieka.

Czy można rozumieć poezję? Chyba nie. Poezja nie jest od rozumienia. Jak coś się rozumie, to raczej nie jest poezja. Takie refleksje pojawiły mi się po lekturze tomiku „Na bakier z kwantem” Józefa Kamila Pyrka. Myślę, że Autor od czytelnika nie oczekuje rozumienia….tylko podążenia za swoją wrażliwością. Warto wejść w tą wrażliwość. JKP dostrzega wartości w przeróżnych obszarach bytowania. To dostrzeganie jest niebywale smaczne. Bo pies, bo kumple (nad wyraz ważni!), bo gadanie, bo domowy bałagan, który przeszkadza, ale niekoniecznie w czytaniu. Ale pojawia się też fizyka, matematyka, polityka, praca. Kobiety też są. I biesiada. Wszystko jest tak samo ważne i tak samo nieważne. Ale zawsze fascynujące i warte refleksji. Chyba tylko czytanie jest najważniejsze. Wielka to przyjemność wejść w ten poplątany świat, (wszechświat?). Jednocześnie zanurzyć się w codzienności i problemach ,(niezrozumiałych często), fizyki kwantowej. Wszystko jest warte refleksji i zachwytu. Dobrze, że JKP chce się tym zachwytem i zastanowieniem dzielić.
Ale jest też w tomiku pewien niepokój. Nawet strach. „A książki drżą przed spaleniem”. „Ten co nie czyta nic jest panem Świata”. Piękno codzienności i jej brzydota. Urok rzeczywistości i jej potworność. To dla wrażliwca szczególnie bolesne. Niełatwo być wrażliwym, ale warto. Nawet jak boli i uwiera. Może to jest przesłanie tej poezji?

Czy można połączyć poetycki tekst z fizyką? Byt z niebytem? To, co racjonalne z tym, co irracjonalne? W tomiku pt. „ Na bakier z kwantem” Józef Kamil Pyrk udowadnia, że można.
W delikatny, czuły, choć czasami ironiczny sposób prowadzi czytelnika w poetyckie światy tego co oczywiste ( świata jego codziennych spotkań, rozmów prowadzonych i zasłyszanych, burzliwych dyskusji) i tego co nieoczywiste, ciągle jeszcze dla wielu z nas nieodgadnione. Jednocześnie pozwala nam zmierzyć się z takimi autorytetami jak min. Galileusz, Einstein, ks. Heller, czy dr fizyki. Udowadnia tym samym, że obcowanie z „Wielkimi” w codziennym życiu jest ważne, możliwe, a nawet konieczne. Dyskretnie wprowadza czytelnika w jego magiczne światy: Mnicha czy parku miejskiego, po którym spaceruje z psem.
No i co najważniejsze, zwraca uwagę na fakt, że: „ Człowiek przede wszystkim stworzony jest do czytania…”. Czytajmy więc poezję JKP – naprawdę warto.
RMK i AM.

Przeczytoł żech „Na bakier z kwantem” i musza pedzieć, że tyn tomik zrobiōł na mie ôgromne wrażynie. To niy je ino poezyjŏ – to je podrōż przez myśli, wspōmnienia i emocje. Czytoł żech z prawdziwōm przijymnościōm i niy roz żech sie uśmiychnōł, ale tyż zadumoł. Zeflik, szacun! Stworzōł żeś coś, co zostŏwio ślad w czytelniku. Życzã Ci, coby ta książka trefiyła do jak nojwiynkszyj liczby ludzi, bo naprawdę je tego wŏrto.

Nie jestem znawczynią czy zbytnią miłośniczką poezji, ale twoje wiersze przyjemnie się czytało....
Wywoływały uśmiech, niektóre skłaniały do refleksji , inne zdawały się być dość osobiste. Cieszę się, że podzieliłeś się swoją twórczością. Czekam na więcej !

Świetnie się czyta, jednak jako były uczeń Profesora Józefa Pyrka jestem lekko zawiedziony, w wierszu pt."Imiona" nie uwzględnił Profesor mojego imienia. Świetna książka.

Niezwykle interesujący tomik, który pięknie łączy skomplikowane zagadnienia fizyczne z trudami obecnych czasów, pokazując, jak bardzo stanowimy jedność z otaczającym nas światem. Zawarte w nim wiersze wciągają i często wymagają skupienia, by odkryć przekaz autora - przepełniony przyziemską normalnością oraz mądrością. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej docenialiśmy fakt, że autor skrywa w swoich utworach liczne nawiązania do współczesnej technologii oraz kultury muzycznej, nieustannie je ze sobą przeplatając.

Książka JKP to nierzadko trudny do zgryzienia ale bardzo dobry orzech.
Moim osobistym faworytem jest "usprawiedliwienie nieobecności na imprezie" z uwagi na humorystyczne określenie kolegów oraz fakt ,że bardzo się z tym utworem utożsamiam.
Mimo, że poezją nie interesuje się za grosz to muszę przyznać autorowi, że bardzo przyjemnie czytało mi się tą pełną ukrytych aluzji książkę.

Nie czytam poezji, ale ten tomik mnie naprawdę rozbawił i urzekł. Serdecznie polecam i czekam na następną pozycję tegoż autora.

Chciałabym żyć w świecie nie "na bakier nie tylko z kwantem"...Chciałabym żyć w rzeczywistości, w której można znaleźć duchowe i metafizyczne ukojenie. Kiedyś mogłam się schować w lapidarnych, ale jakże głęboko intelektualnych przerwach między słowami poezji W. Szymborskiej. Kiedyś mogłam odnaleźć moralny punkt odniesienia w zawiłych kontekstach ukochanego klasyka, Z. Herberta. Kiedyś mogłam z nostalgią polemizować z mentorem i kaznodzieją, Cz. Miłoszem. Ale jest dzisiaj...pełne imponderabilii i nagle, czytając JKP "Na bakier z kwantem" poczułam to znajome z "kiedyś", cudownie eliptyczne, prowokujące semantycznie "flow" z poetą... Gratulacje!!!

It's a very interesting read. Author's perception of the world is very peculiar - from daily life to quantum physics.
It gives the impression that studying quantum physics wouldn't be difficult and reading poetry would not be boring!