Miramundia jest pełna magii i piękna. W tym niezwykłym świecie krąży pewna legenda o księżycowym jeziorze Mirabilis i dziewczynce która strzeże jego brzegów. Nie jest to jednak miejsce dostępne dla każdego. Tylko osoba o dobrym sercu może je odnaleźć i poznać swoją przyszłość, dzięki niesamowitym zdolnością księżycowej dziewczynki.

Autorce udało się stworzyć ciekawy i rozbudowany świat, pełen niezwykłych zwierząt i miejsc. W tej krainie najmłodsi czytelnicy spotkają wróżki, elfy, lwokoty, tajemnicze leptusy, a także wodne motyle. Wraz z Nikitą i jego przyjaciółką Lilianą przeżyją niezwykłe przygody i staną przed niejednym wyzwaniem. Z każdą stroną robi się coraz ciekawiej i jestem pewna, że ta historia zachwyci najmłodszych czytelników.

Książka jest również pełna wartościowych przekazów i moim zdaniem dzieci będą mogły się z niej sporo nauczyć. Ta powieść będzie też ciekawym wstępem do rozmów o odwadze, dobroci, przyjaźni i akceptacji :)

Bardzo polecam :)

W magicznej krainie Miramundii dzieją się wyjątkowe rzeczy. W niezwykłą podróż do tej niezwykłej krainy zabiera nas pani Miranda Niemirska. Niestety w Internecie nie znalazłem żadnych informacji na jej temat. Nie mogę więc podać Wam szczegółów o jej życiu, wykształceniu czy wcześniejszych publikacjach. Mniemam jednak, że to jest jej debiut literacki. Jeśli się mylę, to serdecznie przepraszam.

Od razu skupię Waszą uwagę na okładce Wyjątkowego chłopca. Jest ona pełna ciepła, magii i dziecięcej wyobraźni. Przedstawia chłopca unoszącego się w powietrzu wśród wirujących książek (co za widok dla Biegającego Bibliotekarza), co przywodzi na myśl marzenia, odkrywanie świata i niezwykłe przygody ukryte w literaturze dziecięcej. Całość utrzymana jest w ciepłych, złocistych i zielonych tonach, które tworzą baśniową, przyjazną atmosferę. Ilustracja już od razy sugeruje, że w książeczce znajdziecie historię pełną emocji, fantazji i wiary w niezwykłość każdego dziecka.

Jeśli chcecie ruszyć do tej magicznej krainy, gdzie dobro jest na pierwszym miejscu, to serdecznie zapraszam. Poznacie tam niezwykłe postaci. Anastazję, która zakochała się w Tarasie, który pochodzi z innego świata, ze świata ludzi. Zakładają rodzinę, jednak przenoszą się do świata młodzieńca. W ludzkim świecie jednak nie czują się dobrze. Chcą też, by ich potomek, Nikita, nie musiał patrzeć na niesprawiedliwość, zło i inne przykre rzeczy. Postanawiają wrócić do Miramundii. Gdy wracają do magicznego świata Anastazji, dołącza do nich niepostrzeżenie Liliana, dziewczynka, która była ciągle wytykana palcami przez innych. A musicie wiedzieć, że do Miramundii mogą dostać się tylko ci, którzy mają czyste serce.

Jak potoczą się losy tej rodziny? Jakie zdolności posiada NIkita? W jaką niebezpieczną podróż wyruszą z Lilianą? Opowiadanie (bajka) przeznaczona jest dla ciut starszych dzieci, ale gdy rodzice włączą się w czytanie młodszym i wyjaśnią to, co niezrozumiałe, to na pewno Wyjątkowy chłopiec spodoba się wszystkim. Polecam z całego serca.

"Wyjątkowy chłopiec" Mirandy Niemirskiej to magiczna opowieść, która przeniosła mnie do krainy Miramundii, gdzie dobro, przyjaźń i czyste serce są najważniejsze.
Akcja książki toczy się w magicznej krainie Miramundii, gdzie radość i spokój są pod opieką dwóch księżyców. Krąży tam legenda o jeziorze Mirabilis, które może pokazać właściwą przyszłość temu, kto do niego dotrze, o ile ma czyste serce. Głównym bohaterem jest Nikita, chłopiec obdarzony niezwykłymi zdolnościami, który wraz z odrzuconą w świecie ludzi przyjaciółką Lilianą, wyrusza w pełną zagadek i niebezpieczeństw podróż, by odnaleźć to legendarne miejsce. Tło ich wyprawy stanowi rodzinna historia. Anastazja z Miramundii i Taras ze świata ludzi, rodzice Nikity, próbują żyć w ludzkim świecie, lecz nie akceptując panującego w nim zła i niesprawiedliwości, postanawiają wrócić do magicznej krainy.

To historia, która z pozoru prosta, porusza głęboko struny wrażliwości. Autorka z niezwykłą delikatnością pisze o akceptacji, empatii i inności. Książka uczy, że prawdziwa właściwość tkwi w sercu, a nie w sile, i że każdy, nawet najmniejszy bohater, może dokonać wielkich rzeczy. Miranda Niemirska stworzyła rozbudowany, czarujący świat, pełen elfów, wróżek i fantastycznych stworzeń, który zachwyci dziecięcą wyobraźnię. Miramundia to miejsce, gdzie dobro zawsze zwycięża, co stanowi wyraźny kontrast dla trudów ludzkiego świata. Styl autorki jest lekki i przyjemny. Dzięki temu czytelnik nie tylko śledzi przygody bohaterów, ale współodczuwa ich radość, lęk, zagubienie i małe zwycięstwa.
Wartościowa lektura. "Wyjątkowy chłopiec" to książka, która skłania do refleksji nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Przypomina, jak łatwo jest oceniać innych i jak ważne jest, by dostrzegać niepowtarzalność w każdym człowieku.

Miramundii to magiczna kraina, która tętni radością. Jest tam jezioro, o którym krążą legendy. Według nich, jeśli ktoś do niego dotrze i spojrzy w jego taflę, pozna swoją przyszłość. Jednak nie jest to takie proste. Drogę do jeziora może odnaleźć tylko ktoś bardzo wyjątkowy, a samego jeziora strzeże księżycowa dziewczynka.
Nikita nie jest zwykłym chłopcem, jest obdarzony niezwykłymi zdolnościami. Pewnego dnia postanawia wyruszyć w podróż, aby odkryć swoją przyszłość. Wraz z Lilianą, swoją przyjaciółką wyrusza w drogę do jeziora. Co stanie się po drodze? Jakie przygody przeżyją? Czy uda im się odnaleźć drogę do jeziora?

W książce znajdziemy ciekawą, wciągającą, niezwykłą historię dla dzieci. Według mnie to jedna z tych pozycji, które nie tylko bawią, ale również mają w sobie wartościowy przekaz. To historia pełna przygód, a jednocześnie poruszająca takie tematy jak akceptacja, empatia, bycie innym niż reszta. To doskonała pozycja do rozmów z dzieckiem na tego typu tematy.

W książce znajdziemy śliczne, czarnobiałe ilustracje. Zdecydowanie ją uatrakcyjniają, przyciągają wzrok i zachęcają do sięgania po nią.

Tekst jest zrozumiały dla dziecka. Moim zdaniem to bardzo ważne, bo tylko rozumiejąc treść, dziecko będzie z ochotą czytało.

„Wyjątkowy chłopiec” to ciekawa i wartościowa pozycja dla dzieci. Ze swojej strony polecam.

Recenzja książki na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

*współpraca reklamowa*

Z tego wydawnictwa nie czytałam jeszcze żadnej książeczki dla dzieci, więc nie zastanawiałam się nad nią długo. Lektura krótka, niczym nowelka, jednak pod kątem wartości, dobrych rad i wspaniałych przemyśleń pobija wszelkie inne książki. Oczywiście ja będąc okładkową sroką, pierwsze co zrobiłam to patrzyłam na okładkę, która jednak dość niewiele ma wspólnego z całą historią, niemniej jest cudna.

Magiczna kraina Miramundii przepełniona dobrem i radością, gdzie panuje ład i harmonia, nieznane też jej żadne niebezpieczeństwa. Po krainie krąży legenda, że ten kto dotrze do księżycowego jeziora będzie mógł poznać swoją przyszłość. Wyjątkowy chłopiec o nadprzyrodzonych umiejętnościach - Nikita wraz ze swoją przyjaciółką Lilianą wkrótce wyrusza na wyprawę, by znaleźć jezioro, przejść wszelkie próby i poznać przyszłość.

Pierwsze na co muszę zwrócić uwagę to, to że opis nie oddaje wszystkiego, czego możemy się spodziewać w tej książeczce. Choć to literatura dzieci, ja jednak miałam wrażenie, że jest ona zdecydowanie za krótka, nie oddaje w pełni tego wszystkiego co się w niej dzieje. Obiecana podróż głównych bohaterów jest krótka, dosyć szybka, i stanowi tylko jakiś element całości tej książki. Autorka dużo bardziej skupia się na emocjach, na relacjach, na różnych zależnościach i życiowych aspektach, oczywiście jest to mega fajne, mały czytelnik wyniesie z tej książeczki wiele cudownych wartości, nauczy się nowych pojęć i może zrozumieć wagę niektórych relacji czy zachowań. Jednocześnie sama historia, czy też bajka bo tak też można ją określić, mnie wydała się płaska, za mało było magii, czy rozbudowania fabularnego, takiego żeby rozbudzić tę dziecięcą ciekawość.

Jako czytelniczka mam kilka zastrzeżeń do lektury, wydaje mi się ona trochę za trudna, poprzez ogrom wartości ale też nieco wyniosły język, oraz wydaje mi się za spokojna dla małego czytelnika. Jako mama uważam ją za wartościową, ale raczej dla dzieci po 10 roku życia, dla moich młodych jest zdecydowanie za poważnie i za spokojnie. Moja siedmiolatka co prawda na chwilę była zainteresowana ale ta fabularna strona nieco mi tutaj kulała przez co zaczęła się przy niej troszkę nudzić. Druga sprawa niewielka ilość obrazków, do tego czarno białych, też nie pozwoliła się jej lepiej skupić na lekturze. Dlatego też myślę, że to książeczka dla nieco starszych dzieci.

Tekstu jest sporo, ale sama lekturka jest króciutka, ja przeczytałam w pół godziny, czytanie z córką zajęło więcej czasu, ale jeszcze musiałyśmy coś niecoś przegadać, żeby lepiej zrozumiała treść i to co się dzieje, samo dziecko dobrze radzące sobie z czytaniem, w godzinę, może dwie powinno sobie z nią poradzić. Fajna, nieco magiczna i przepełniona pięknymi wartościami opowieść, z której mały czytelnik wyniesie wiele dobrego. Zdecydowanie warta przeczytania.