Zemsta jest jednym z moich ulubionych motywów książkowych. Do tej pory spotykałam go w kryminałach i thrillerach, a dziś przychodzę do Was z poruszającą ten temat książką fantasy.
Mirra mieszka w małym nadbrzeżnym miasteczku i jest córką szewca. Bieda i głód są jej nieodłącznymi towarzyszami od najmłodszych lat, a jakby tego było mało, bardzo wcześnie traci matkę. Ojciec lubujący się w alkoholu nie jest dla dziewczynki żadnym oparciem i tylko dzięki opiece sąsiadów udaje jej się przeżyć. Niestety, jej naiwność i dobre serce zostają wykorzystane. Młoda kobieta zostaje zdradzona i oskarżona o czary. Jednak śmierć na stosie to dopiero początek...
Książkę czyta się bardzo szybko, ciekawa fabuła nie pozwala przerwać lektury aż do końca. Świetnie wykreowani, wielobarwni bohaterowie oraz dowcipne i pełne humoru dialogi to niewątpliwy atut tej powieści. Dobrym zabiegiem są rozdziały opisujące wydarzenia z punktu widzenia kilku bohaterów, dzięki czemu czytelnik poznaje motywy ich postępowania. Możemy także obserwować przemianę głównej bohaterki z naiwnej, serdecznej dziewczyny w pałającą żądzą zemsty kobietę. W książce nie ma dłużyzn i zbędnych opisów, akcja mknie do przodu praktycznie od pierwszej strony. Bardzo mi się podobał wykreowany przez autorkę świat i chciałabym mieć okazję jeszcze do niego wrócić. Zakończenie zostawia furtkę do kontynuacji i mam ogromną nadzieję, że powstanie kolejny tom. Polecam!

[współpraca recenzencka]

Zginęła w ogniu. Wróciła z popiołów, ale czy można wskrzesić ciało… nie tracąc duszy?

Jest to historia, która zaczyna się tam, gdzie inne się kończą, dosłownie na stosie. Ta książka to płonący manifest skrzywdzonej kobiety, której odebrano wszystko godność, rodzinę, nadzieję, a mimo to, gdy wraca, nie klęka, nie przeprasza, tylko wymierza sprawiedliwość, krok po kroku, imię po imieniu, kara po karze w imię siebie, w imię wszystkich kobiet, które spalono, bo były inne, silniejsze, mądrzejsze, niezależne. Autorka stworzyła świat pełen brudu, cierpienia i niesprawiedliwości, ale też… iskier światła. Książka to nie tylko historia zemsty, to opowieść o kobiecie, która przeszła przez piekło i wróciła, by upomnieć się o siebie, nie jako ofiara, lecz jako siła natury i choć rozliczenie przynosi satysfakcję, zostawia też pustkę, której nie da się wypełnić. Zemsta w tej książce nie jest jednowymiarowa, zamiast krótkiego zaspokojenia, dostajemy pełen proces przemiany: z dziewczyny w kobietę, z ofiary w siłę, z człowieka w coś... więcej, ale to „więcej” nie jest jednoznaczne, bo żeby wrócić z popiołów, Mirra musiała spalić coś w sobie, niewinność? Wiarę? Czy może zdolność do przebaczenia? Bardzo poruszyło mnie to, jak autorka pokazuje cenę zemsty. Na początku czujemy euforię, ulgę, kibicujemy każdemu krokowi w kierunku sprawiedliwości, ale im dalej w fabułę, tym mocniej widać, że ta droga nie jest prosta, czysta ani wolna od konsekwencji. Każdy wybór niesie ciężar, każda decyzja zostawia rysę na duszy, na relacjach i na człowieczeństwie. To książka o władzy nad własnym ciałem, nad losem i nad emocjami. Mówi o krzywdzie, która nie została zapomniana oraz, że czasem, żeby odzyskać siebie trzeba najpierw pozwolić spłonąć wszystkiemu, czym się było. Czy potrafiłbyś przebaczyć tym, którzy odebrali ci wszystko? Czy raczej… podpaliłbyś świat? Ta książka udowadnia, że nawet z popiołów można powstać silniejszą, mroczniejszą i gotową na wszystko. Jeśli kiedykolwiek czułaś się słaba, niezrozumiana lub zdradzona, ta opowieść rozpali w tobie siłę.

Mirra jako mała dziewczynka traci brata oraz matkę, którą oskarżono o czary. Wychowuje się w biedzie z ojcem trynem. Ma zaledwie jednego przyjaciela, ale młodzieniec tylko ją wykorzystuje. Zdradza i posądzona o bycie czarownicą, zostaje skazana na spalenie na stosie. Kiedy staje oko w oko ze śmiercią, odradza się niczym Feniks z popiołów. Pomaga jej w tym tajemniczy Sytri, z którym jako dziecko zawarła pakt. Dziewczyna rusza do rodzinnego miasteczka pod zmienionym imieniem, aby wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę i ukarać tych, którzy przyczynili się do jej skazania.
Chociaż rzadko czytam polskich autorów, to muszę przyznać, że debiut Gosi Kruk naprawdę przypadł mi do gustu.
Książka to fantastyka z wątkami romantycznymi. Autorka w ciekawy sposób przedstawia małą społeczność, w której kobiety są całkowicie zdominowane przez mężczyzn, a nawet najmniejsze uchybienie może skutkować tym, że zostaną one posądzone o czary bez możliwości przeprowadzenia rzetelnego procesu.
Mirra posiada w sobie wszystkie cechy silnej i niezależnej kobiecej bohaterki, która nie cofnie się przed niczym, aby wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Bez wątpienia ciekawą i tajemniczą postacią jest Sytri - pomimo, że jest uosobieniem diabła i wszelkiego zła, roztacza wokół siebie pozytywną aurę i po prostu nie da się go nie lubić. Dodatkowo czuje dziwne przyciąganie do głównej bohaterki i zrobiłby wszystko, żeby ją ochronić.
Autorka ma lekki i przyjemny styl pisania, a jednocześnie buduje tajemniczy, mroczny klimat, od którego ciężko się oderwać. Książkę pochłonęłam właściwie od razu i żałowałam, że skończyła się tak szybko.

https://www.instagram.com/p/DL7ToJVNWS3/

*współpraca reklamowa*

Kolejna świetna książka z gatunku fantasy/romantasy. Nie wiem czy kojarzycie książkę pt. "Sytri" od Anieli Wilk, jeśli ta książka was interesowała to tą musicie koniecznie przeczytać. Obie książki mają ze sobą dość dużo wspólnego bo pojawia się i odrobina magii, słynny Sytri oraz wątek wiedźm, do tego zemsta i odrodzenie z popiołów, dla mnie bomba. Nie do końca wierzyłam w zapewnienia, że lektura mnie pochłonie, jednak muszę przyznać tym osobom rację, bo czytanie do pierwszej w nocy się kłania.

Życie Mirry od samego początku przypominało pasmo nieszczęść. Jako dziecko pozbawiona matki, pozostała na wychowaniu przemocowego i zapijaczonego ojca. Jako młoda dziewczyna zdradzona przez ukochanego i oskarżona o czary, a następnie spalona na stosie. Odradza się z popiołów na wskutek zawartego przed laty kontraktu, drugie życie traktuje jako możliwość zemsty na ludziach, którzy ją zawiedli i zdradzili. Na pomoc dziewczynie kolejny raz przychodzi Sytri, którego z Mirrą zaczyna łączyć coś więcej niż magiczny kontrakt.

To taka książka, przy której przypomina mi się dlaczego uwielbiam czytać i dlaczego fantastyka zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To książka pełna emocji, magii, niespodziewanych zwrotów akcji, wątpliwości i skomplikowanych uczuć. To też książka, która wychodzi poza utarte schematy, bo kiedy ostatni raz czytaliście coś o tym, że ktoś się odradza z popiołów? Ja choćbym jak bardzo wytężała umysł to naprawdę nie potrafię sobie przypomnieć takiej historii. To lektura, która mnie nie tylko zaciekawiła i pobudziła emocje, to opowieść która mnie mocno poruszyła, bo ukazane w niej tematy są trudne, bolesne, kontrowersyjne ale też i ponadczasowe. Tematy takie jak przykładowo, podążanie po trupach do celu, zdrada, traktowanie kobiet, różnice społeczne, zazdrość czy wykorzystywanie słabszych.

Książka była dla mnie niezwykłą lekturą, wzbudziła wiele sprzecznych emocji, zwróciła uwagę na szczególne aspekty życia, a autorka w wyśmienity sposób połączyła wątki fantastyczne z obyczajowymi i romantycznym, wszytko idealnie ze sobą współgra, tworzy wspaniałą i magiczną opowieść, która mam wrażenie nie kończy się z ostatnią kropką w tej książce. Ta historia wręcz woła o kontynuację, a ja do tego wołania się przyłączam, bo ten koniec pozostawia szerokie pole do wyobraźni.

Książka jest też debiutem autorki, jakże ja bym chciała, żeby każdy debiut był tak udany jak ten, ja jestem pod ogromnym wrażeniem zarówno pomysłu jak i jego wykonania. To historia złożona, wielowymiarowa, taka od której człowiek nie ma ochoty się odkleić nawet na sekundę. Napisana w cudownym, lekkim ale jednocześnie zajmującym stylu, z napięciem i z zapartym tchem można śledzić poczynania Mirry, która pragnie zemsty na swoich własnych warunkach, ukazana jest tutaj determinacja młodej i skrzywdzonej przez los dziewczyny. Ja dosłownie przepadłam przy tej lekturze, czytała się ona sama, ja chyba nawet przy niej zapomniałam o oddychaniu, dlatego też z ręką na sercu polecam i zachęcam do lektury.

"Popioły"
Gosia Kruk
Wydawnictwo Novae Res
#współpraca_recenzencka

82/52/2025
#52bookchallenge25

Kiedy matka pięcioletniej Mirry umiera od ciosów zadanych przez ojca alkoholika i przemocowca ,dziewczynkę zabierają do siebie sąsiedzi Otto i Lutna. Mirra tęskni za matką i braciszkiem, ale do domu ojca nie chce wracać, bo pamięta głód, awantury i smród alkoholu. Sąsiedzi mają nadzieję, że ojciec dziewczynki zostanie oskarżony o morderstwo i skazany. Niestety dzieje się inaczej.
Podczas rozprawy Tobias zostaje uniewinniony za sprawą tajemniczego człowieka w czerni. A matka Mirry oskarżona już po śmierci, o bycie czarownicą. Kiedy dziewczynka chce powiedzieć, że jej mama nie była czarownicą,widzi tego samego człowieka w czerni, który namawia ją, aby nic nie mówiła i daje tajemniczy wisiorek, twierdząc, że jest i będzie już zawsze jej przyjacielem.
Mirra musi wrócić z ojcem do domu. Otto i Lutna składają mu propozycję, aby jego córka została u nich. Niestety stary szewc nie przystaje na tę ugodę i dziewczynka musi mieszkać z nim. Traktuje ją bardzo źle,bije jak matkę i kara za wszystko. Dzieje się tak do ponownego pojawienia się tajemniczego człowieka w czerni. Po tym spotkaniu ojciec przestaje nawet zauważać córkę, aż do jego śmierci.
Mirra już jako nastolatka kontynuuje przyjaźń z Pirysem,synem sąsiadów. Niestety pewnego dnia zostaje przez niego skrzywdzona i oszukana. Po części też za sprawą przyjaciela zostaje oskarżona o czary i tak jak matka uznana za czarownicę. Niesprawiedliwe osądzona i skazana na spalanie na stosie.
Kiedy wyrok zostaje wykonany pojawia się znów tajemniczy człowiek w czerni, który pomaga młodej dziewczynie odrodzić się z popiołów, aby ta mogła zemścić się na swoich oprawcach.
Kim jest tajemniczy człowiek w czerni? Czy Mirra dokona zemsty?

Ciekawa i wciągająca lektura opowiadająca o cierpieniu, zemście, przemocy i uczuciu. Uczuciu , które nie miało prawa zaistnieć. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawia historię Mirry wciągając tym samym czytelnika coraz głębiej w fabułę, dlatego czyta się ją szybko. Język, którym pisze jest prosty i zrozumiały,co w rewelacyjny sposób pobudza wyobraźnię.
Jak dla mnie... super. Polecam.

Każdy z nas doświadcza bólu i straty, ale to, co z nimi zrobimy, naprawdę nas definiuje. „Popioły” Gosi Kruk to opowieść o kobiecie, która została złamana, spalona, zdradzona… i mimo to powstała z popiołów. Nie jako ofiara, ale jako ktoś, kto odzyskuje siłę, choć płaci za to najwyższą cenę.

Mirra, główna bohaterka, od dziecka dźwiga traumę: utratę matki, przemoc ojca, samotność. Autorka pokazuje to brutalnie, bez upiększeń, ale też bez przesadnego patosu. Ból jest prawdziwy, surowy, a z niego rodzi się coś pięknego. Kruk konsekwentnie prowadzi Mirrę przez kolejne etapy przemiany. Zdradzona i spalona na stosie dziewczyna nie godzi się na rolę ofiary. Zawarty przed laty układ z Sytrim – tajemniczym, cynicznym mężczyzną – przywraca ją do życia w zamian za kontrakt. Od tego momentu zaczyna się opowieść o zemście, ale też o odzyskiwaniu kontroli, moralności i pytaniu o granice człowieczeństwa. Czy zło można pokonać, nie stając się jego częścią? Czy sprawiedliwość przynosi ulgę? Autorka nie daje łatwych odpowiedzi – i w tym tkwi siła książki.

Największym magnesem powieści jest relacja Mirry i Sytriego. Na początku to zimny układ, z czasem między nimi tli się coś niebezpiecznego, niszczącego i uzdrawiającego zarazem. Ich rozmowy, napięcia, emocje czyta się z zapartym tchem. To nie typowy romans – gniew i czułość, władza i zrozumienie, ironia i współczucie. Sytri zmienia Mirrę, ale i ona zmienia jego, budząc w cynicznym demonie człowieczeństwo, a w kobiecie – odwagę, by pokochać mimo bólu.

Tytuł „Popioły” jest idealny. To metafora odrodzenia i tego, co po nas zostaje, gdy spłonie wszystko, co znaliśmy. Mirra nie odzyskuje dawnego życia – tworzy nowe, na własnych warunkach. Zakończenie pozostawia niedosyt – taki dobry, zmuszający do refleksji: czy warto było zapłacić tę cenę za siłę? Czy Mirra naprawdę wygrała?

„Popioły” to nie tylko fantasy o wiedźmach i demonach. To opowieść o ludzkiej naturze, walce ze sobą i tym, że największe zwycięstwa rodzą się z największego bólu. Książka zostaje w sercu jak żar – nie pali już, ale wciąż grzeje.

Jakiego ja mam kaca po tej książce, dała mi bardzo dużo dobrych i szalonych emocji w dodatku okraszonych fantastyką.

Powieść zaczyna się dość niepozornie, jakiś pijaczek siedzi w karczmie, no i człowiek myśli, że to on będzie głównym bohaterem.. jednak to błąd… nie jest nim… jest tylko jednym z pierwszych katów bohaterki.
Mirra jednej nocy traci matkę i brata, pięciolatka zostaje z ojcem tyranem, od tego dnia musi przejąć wszystkie kobiece obowiązki w domu szewca.
W tle nieszczęść dziewczynki przymyka cień, który z jednej strony otacza opieką dziecko, z drugiej robi to w dość nietypowy sposób, który niejedno z nas odbierze negatywnie.

Dzieciństwo Mirry, pozwala bliżej poznać nam dziewczynkę i osoby jej sprzyjające. W pewnym momencie przechodzimy do już dojrzałej kobiety, która oddała swoje serce Pirysowi ,chłopak jednak ma inny cel niż poślubienie biednej córki szewca.
Tragiczne wydarzenia zmieniają życie bohaterki, a przy jej boku pojawia się przyjaciel z przeszłości, który dzięki magicznym zdolnościom może pomóc Mirze w dokonaniu zemsty.

Czuję się oczarowana, uwielbiam emocje pojawiające się między główną bohaterką, a tajemniczym cieniem i ciągle się zastanawiam, czy ich relacje określić można mianem hate - love, friends to lovers, a może slowburn. Autorka pięknie poprowadziła wszystkie wątki, a zakończenie zostawiło mnie z poszarpanym sercem. Coś czuję że Mirra pożałuje swojej obietnicy, prędzej, niż później. Nadal jestem cała w emocjach po lekturze, mogłabym o niej gadać i gadać.

Tajemnicza, smutna, brutalna, zabawna, sarkastyczna… mogę wymieniać bez końca cechy tej powieści, a i tak będzie tego za mało.

Zarwałam dla niej nockę i to chyba najlepsze podsumowanie mojej opinii.

mniej