Bardzo przyjemnie się czyta, idealna na letnie wieczory,wakacyjny klimat, ciepła historia! Polecam, zeby przeczytać:)

Zatoka to miła, romantyczna opowieść o ludziach, którzy szukają miłości. Pełna zabawnych zwrotów akcji, czasem smutna i wzruszająca, ale także miłości. I nie mam tu na myśli, tylko uczucia w relacji kobieta - mężczyzna, ale także ojcowską. Relacja, jaka łączyła Piotra i jego córkę to czysta i prawdziwa rodzicielska miłość,która jest godna pozazdroszczenia. Czytając tę książkę, cały czas czekałam, aż tych dwoje się spotka i tak naprawdę już traciłam nadzieję, że kiedyś to nastąpi, bo gdy już było blisko, coś zawsze stawało na przeszkodzie,co niejednokrotnie powodowało moje rozczarowanie. Mimo to bardzo polubiłam bohaterów i wszystkich mieszkańców Zatoki.

Zatoka to książka lekka i przyjemna, która przenosi nas w letnie klimaty nadmorskiej
miejscowości. Autorka stworzyła bohaterów innych niż wszyscy, w średnim wieku, którzy
są dowodem na to, że na miłość nigdy nie jest za późno. Gwarantuję Wam, że polubicie ich tak samo jak ja.
https://girlsbookslovers.blogspot.com/2018/10/agnieszkawolinska-wojtowicz-zatoka.html

„Zatoka” to naprawdę urocza, chwytliwa historia, którą wręcz połyka się w całości. Chciałam ją dawkować, jednak co odłożyłam książkę na bok, ciągle coś mnie do niej wzywało, kusiło. Tak więc praktycznie w jeden dzień zdążyłam zapoznać się z losami Agaty i Piotra, dwójki tak różnych bohaterów, którzy mimo wszystko gdzieś w środku mają małe, przyciągające podobieństwa. Oboje złaknieni miłości, prowadzą różny tryb życia, byleby znaleźć to, czego szukają.

To była bardzo spokojna, kameralna opowieść o miłości, jednak i tak będę z ręką na sercu ją polecać. W końcu każda książka ma swe wady, nawet te z pozoru idealne! Teraz tylko niech „Zatoka” zabierze Was na krótkie, wręcz ekspresowe, wakacje nad Bałtyk, gdzie spotkacie uczucie jak z bajki!

/Arystokratki spod księgarni

To miał być dla Agaty niezapomniany dzień i w sumie był, jednak w zupełnie inny sposób niż by tego chciała. Miała stać się żoną, miało być „żyli długo i szczęśliwie”, było zupełnie inaczej. Już prawie mówiła „Tak”, kiedy wyszło na jaw pewne kłamstwo. Kobieta nie umiała i nie chciała zapomnieć o tym, co usłyszała, uciekła sprzed ołtarza. Postanowiła wyjechać nad morze, do miejsca, które zawsze ją uspokajało. Tak trafiła do Zatoki, miasteczka, w którym postanowiła zacząć wszystko od nowa.
Nie będzie to łatwy czas dla Agaty. Odnajdzie schronienie na plebanii, zostanie tam gosposią, pozna wielu ludzi, pomału zacznie odbudowywać swoje życie. Jak ono się potoczy? Czy odnajdzie w Zatoce, to czego szukała? Czy ucieczka tam będzie dobrym pomysłem? Kogo tam pozna? Jakie relacje nawiąże?

Zacznę od tego, że książkę czytamy z perspektywy kilku osób. Poznajemy nie tylko historię Agaty, co moim zdaniem jest sporym plusem. Autorka tak wszystko napisała, że doskonale łączy się w spójną całość. Nie miałam najmniejszego problemu z tym, żeby wiedzieć, z perspektywy kogo czytam.
Historia, jaką znalazłam w książce, mnie się podobała. To opowieść o kłamstwie, które wiele zmieniło, o nowym początku, szukaniu własnego miejsca na ziemi, przyjaźni. W książce dość dużo się działo, a to sprawiło, że nie nudziło mi się ani chwilę podczas czytania. Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani, dający się lubić, realistyczni. Tym razem nie powiem Wam o nich więcej, ponieważ musiałabym zbyt wiele zdradzić z fabuły.

„Zatoka” to książka z ciekawą, wciągającą historią, która mnie się podobała i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA