Kiedy silna niechęć do czarów zaczyna tracić na mocy, to może oznaczać tylko jedno – magia zaczyna wzbierać na sile. Pytanie tylko na kogo będzie miała większy wpływ?
Słyszałam kiedyś, że magia ma taką moc, jaką sami jej damy… A jaka jest prawda?

Mimo że w żyłach Sinann płynie krew przodkiń z Salem, ona sama przestała wierzyć w magię jako mała dziewczynka. Od tamtego czasu uważa to za głupotę i traktuje z rezerwą. Kiedy jednak podczas zabawy z przyjaciółką przez przypadek rzuca urok na uniwersyteckiego sportowca, a ten zaczyna się nią nagle interesować, Sinann zaczyna wierzyć, że magia istnieje, a to zdecydowanie może przerazić.
Hayden jest koszykarzem w uniwersyteckiej drużynie. Przystojny, rozrywkowy, nie stroni od płci pięknej. Kiedy na jego drodze staje ognistowłosa dziewczyna, która nie da sobie w kaszę dmuchać, Hayden czuje silne przyciąganie, które w niczym nie przypomina tego, co czuł do innych dziewczyn. Zaintrygowany i zdeterminowany robi wszystko, aby przekonać do siebie Sinann. Tylko czy ktoś, kto walczy z wewnętrznymi demonami, jest w stanie zdobyć silną kobietę, która twardo stąpa po ziemi?
Walka o uwagę lub jej brak zaczyna przeradzać się w uczucia, których nawet Sinann zaczyna się bać. A konsekwencje mogą mieć niepokojące skutki…

Zacznę może od tego, że książka liczy ponad pięćset stron. I mimo swojej obszerności ani przez chwilę nie miałam poczucia, że historia ta jest za długa czy przesadzona. Wszystko się w niej zgadzało. Autorka potrafiła stworzyć lekką, zabawną, ale również ujmującą opowieść, w którą wplotła bardzo poważne tematy. Jednym z nich są uzależnienie od używek, innym relacje dziecko-rodzic, które trudno nazwać nawet poprawnymi. Zostałam bardzo mile zaskoczona przebiegiem zdarzeń. Doprowadziły mnie one do zaskakującego zakończenia, które jednocześnie mnie wzruszyło. Nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że choć są to młodzi ludzie, ich dojrzałość zawstydziłaby niejednego dorosłego. To spowodowało, że nie mogłam oderwać się od książki i, wspomniane pięćset stron, przekartkowałam w okamgnieniu, pozostając z łzami w oczach i nadzieję na mały ciąg dalszy dla tej pary.

Choć autorka na już na swoim koncie kilka książek, to “Twój urok” jest początkiem mojej przygody z jej twórczością. I znowu muszę powiedzieć, że szczęście do dobrych książek mnie nie opuszcza, bo choć na pierwszy rzut oka historia może wydawać się podobna do wielu innych, to jednak jej magnetyzm, a może i tytułowy „urok”, jest dowodem na to, że warto poświęcić jej swój czas. Nie bójcie się. W końcu magia ma taką moc, jaką sami jej damy…

Papierowy Bluszcz

Wyobraźcie sobie historię, w której rzucony dla żartu miłosny urok zamiast w cel, trafia w zupełnie przypadkową osobę. Brzmi intrygująco? Główna bohaterka, Sinann, to twardo stąpająca po ziemi dziewczyna, która w magię nie wierzy. Jednak kiedy z powodu pomyłki gwiazda uniwersyteckiej drużyny koszykarskiej, Hayden Collins, zaczyna patrzeć tylko na nią, cały jej uporządkowany świat wywraca się do góry nogami. Co gorsza lojalność wobec przyjaciółki, na której prośbę rytuał został odprawiony, zostaje wystawiona na gigantyczną próbę.

​Ta książka to prawdziwy rollercoaster emocjonalny!
Autorka w genialny sposób pokazuje, jak cienka i niebezpieczna potrafi być granica między tym, co bierzemy za zbieg okoliczności czy przeznaczenie, a tym, co zaczyna rodzić się w naszych sercach naprawdę. Podczas czytania dosłownie czuć to wewnętrzne rozparcie i dylematy Sinann, która walczy z rodzącym się uczuciem, byle tylko pozostać fair. Czy to, co zaczyna ich łączyć, to potężne zaklęcie, czy może najprawdziwsza, czysta miłość, która wcale nie potrzebuje magii, by istnieć

„Odrobina magii nikomu nie zaszkodzi.”

Ostatnio trafiają w moje ręce książki związane z magią i za każdym razem ten temat jest inaczej przedstawiony. W książce „Twój urok” autorka podejmuje temat manipulowania uczuciem poprzez magię. Nie jest to jednak żadne fantasy, lecz romans osadzony w studenckim świecie, a tytułowy urok nabiera tutaj zupełnie innego znaczenia. Można mieć wrażenie, że chodzi o urok osobisty kogoś i w pewnym sensie tak jest, ale pojawia się również bardziej mistyczne znaczenie tego słowa.

Tytułowa bohaterka, Sinann, ma dwie siostry: Tehtrę i Cerri, a także bliską przyjaciółkę Tinę zakochaną w jednym z popularnych studentów, należący do uczelnianej drużyny koszykówki - Haydenie Collinsie. Niestety, jak do tej pory nie zwraca on uwagi na wzdychającą do niego dziewczynę. Zdesperowana zwraca się do sióstr przyjaciółki Tehtry i Cerri, by zadziałały jakimś rytuałem, który sprawi, że Collins okaże jej swoje zainteresowanie. Sinann nie wierzy w magię ani rytuały, w przeciwieństwie do swoich sióstr, które są przekonane, że łączy je pokoleniowa więź z czarownicami z Salem. Dorastała więc wśród osób, które wierzyły w magię, ale sama zawsze pozostawała przy swoim racjonalnym podejściu i twardo stąpała po ziemi.

Jednak ulega prośbom Tiny i zgadza się towarzyszyć jej w rytuale rzucania uroku miłosnego dochodzi do pomyłki, która staje się powodem ciągu niespodziewanych zdarzeń burzący dotychczasowy spokój w życiu Sinann. Już na drugi dzień okazuje się, że Hayden Collins zaczyna bowiem zwracać na nią swoją uwagę zamiast na Tinę. Dziewczyna robi wszystko, żeby zachować się fair wobec przyjaciółki, ale jednocześnie sama zaczyna zauważać, że coraz trudniej jest jej ignorować własne uczucia. Wraz z tą kwestią pojawia się ważna oś tej historii, gdyż Sinann zaczyna zastanawia się, czy to, co dzieje się między nią a Haydenem, jest prawdziwe, czy to efekt czarów. W końcu wszystko zaczęło się od zaklęcia, a ona sama nie wierzy w magię. Trudno więc po prostu uznać, że uczucia pojawiły się naturalnie, skoro w tle cały czas pozostaje pytanie, czy nie zostały w jakiś sposób wywołane.

Podobało mi się to, że Sinann nie zmienia nagle swoich przekonań tylko dlatego, ale jednocześnie zaczyna rozważać kwestię istnienia magii. Bo przecież wszystko wskazuje na to, że nie jest to zwykły przypadek. Nadal próbuje znaleźć w tym wszystkim jakiś sens i racjonalne wytłumaczenie. Swoją postawą czasami mnie irytowała, bo poznając perspektywę Haydena można zauważyć, że jego uczucia są autentyczne i szczere. Możemy to śledzić poprzez narrację naprzemienną, dzięki której znamy też jego perspektywę i wewnętrzne rozterki. Bardzo podobała mi się osobowość Haydena, gdyż nie poddaje się zbyt szybko w dążenie do przekonania Sinann do siebie.

Nie jest to jednak historia skupiająca się wyłącznie na rodzącym się uczuciu, gdyż ważna jest tutaj też przyjaźń Sinann i Tiny oraz związana z nią lojalność. Sinann znajduje się w dość trudnej sytuacji, ponieważ z jednej strony pojawiają się uczucia do Haydena, a z drugiej jest przyjaciółka, wobec której nie chce stracić. To sprawia, że jej sytuacja nie jest wcale taka prosta i coraz bardziej się komplikuje. Sinann musi zdecydować, co jest dla niej ważniejsze: przyjaciółka, czy miłość?

Pani Angelika Waszkiewicz ma na swoim pisarskim koncie kilka powieści, ale dla mnie książka „Twój urok” jest pierwszą, jaką przeczytałam z jej dorobku. W zupełnie odmienny sposób wykorzystała w niej motyw przyjaźni między kobietami i miłości powstającej z początkowej niechęci. W uroczy, momentami zabawny i lekki sposób pokazuje, że żadna magia nie jest w stanie zmusić drugiej osoby do miłości. Można sprawić, że ktoś zwróci na nas uwagę, można wpłynąć na pewne wydarzenia, ale nie można zaprogramować czyjegoś serca. Prawdziwe uczucia pojawiają się wtedy, kiedy sami tego chcemy, a nie dlatego, że ktoś rzucił na nas zaklęcie. Miłość, jeśli ma być prawdziwa, musi pojawić się sama i nie można jej nikomu narzucić.

Bo prawdziwa miłość nie potrzebuje zaklęcia.