Zanim klimat świąteczny na dobre rozgości się w mojej biblioteczce, skusiłam się na coś tajemniczego, mrocznego, wymagającego skupienia i jakże innego od tego, co ostatnio czytałam. Wybór padł na najnowszą książkę Katarzyny Bester “Ósma ofiara”, która swoją premierę miała niedawno.

Rzeka Hudson to nie tylko piękne miejsce do spacerów i cieszące oko widoki, to również miejsce, w którym znalezione zostaje ciało młodej kobiety. Sprawa trafia do detektyw Faith Adams. Musi ona rozwiązać zagadkę morderstwa, która na pozór mogłaby wydawać się błaha. Zazdrosny mąż, rabunek, albo po prostu złe miejsce i czas… Jest jednak jeden szczegół… Ta sprawa łączy się z morderstwami sprzed lat, które prowadził Harry Belmont. Dwójka detektywów łączy siły, aby rozwiązać zagadkę seryjnego mordercy, który jest wyjątkowo ostrożny, dokładny i okazuje się, że dobrze poinformowany. Co kryje się tak naprawdę za tymi morderstwami i jak morderca dobiera ofiary? Tego muszą dowiedzieć się Faith i Harry. Tylko czy będą umieli ze sobą współpracować?

Faith mimo młodego wieku może pochwalić się skutecznością, pomysłowością i bardzo dobrą intuicją. Wraz ze swoją partnerką rozwiązały niejedną sprawę. Kiedy jednak partnerka Faith dostaje awans, jej samej zostaje przydzielony Harry. Gburowaty, arogancki “jaskiniowiec”, dla którego dobre wychowanie i takt to obce słowa. Nie bawi się w konwenanse, jest bezlitosny i zawsze stawia na siebie. Im dłużej jednak współpracuje z Faith, tym bardziej utwierdza się w tym, że są do siebie bardzo podobni. Czy z tak wybuchowym duetem morderca może być spokojny o swoją anonimowość?

Autorka stworzyła wciągającą historię, w której nic nie jest oczywiste, czy łatwe do przewidzenia. Dodatkowo czytelnik może poznać początki śledztwa, które prowadził Harry i jak kosztowne dla niego samego były to poszukiwania.

Uwielbiam zatracać się w książkach, w których każdy szczegół jest ważny i może doprowadzić do rozwiązania zagadki. I tak było tym razem. Wspólnie z Faith i Harrym starałam się poznać winnego, rozwikłać tajemnice morderstw. Denerwowałam się wręcz, kiedy okazywało się, że morderca jest krok przed detektywami. Nie potrafiłam ukryć zaskoczenia, kiedy prawda ujrzała światło dzienne. Z wielkimi emocjami i zaciekawieniem poświęcałam tej książce każdą wolną chwilę, skutkiem czego przeczytałam ją w mgnienia oku. Nie będę ukrywać, że ten duet potrafi nieźle namieszać, a metoda “zły glina, dobry glina” zdecydowanie się nie sprawdza.

Moje pierwsze spotkanie z kryminałem Katarzyny Bester należy do szczególnie udanych i mam cichą nadzieję, że ta dwójka jeszcze podejmie wyzwanie i wspólnie rozwiążą niejedną sprawę.

Dajcie się porwać z nurtem rzeki i poznajcie ludzkie słabości, rozterki i pragnienia, które skrywane mogą znaleźć ujście w najmniej oczekiwanym momencie, a skutki mogą być zabójcze.
Gorąco polecam Wam „Ósmą ofiarę”!

Papierowy Bluszcz

„pośpiech nie wnosi niczego dobrego. Jest tylko ułudą, że się nad czymś panuje.”

Niektórzy autorzy lubią zaskakiwać swoich czytelników, wychodząc poza swoją strefę gatunku literackiego, z którego są najbardziej znani. Wymaga to z pewnością dużej odwagi, ponieważ zmiana konwencji wiąże się z koniecznością zmierzenia się z nowymi oczekiwaniami odbiorców. Katarzyna Bester, dotychczas znana z powieści romantycznych, w książce "Ósma ofiara" proponuje nam kryminał, pokazując zupełnie inną odsłonę swojej twórczości.

Akcja powieści rozpoczyna się o świcie nad rzeką Hudson, gdzie zostają odnalezione zwłoki kobiety. Szybko okazuje się, że nie utonęła, a okoliczności jej śmierci mogą mieć związek z serią brutalnych zbrodni sprzed trzech lat. Śledztwo trafia w ręce detektyw Faith Adams, która z polecenia przełożonego zostaje wysłana do Harry’ego Belmonta, byłego policjanta prowadzącego przed laty sprawę seryjnego mordercy kobiet. Nierozwiązana sprawa oraz tragedia, do której wówczas doszło, sprawiły, że Belmont wycofał się z pracy w policji i od dwóch lat prowadzi samotne życie w chacie na odludziu. Izolacja, w jakiej funkcjonuje, jest wyraźnym sygnałem jego wewnętrznego rozbicia i nieprzepracowanej traumy.

Pierwsze spotkanie z Faith dalekie jest od uprzejmości, bo mężczyzna wykazuje wobec niej niechęć i nie ma zamiaru wracać do bolesnej przeszłości. Traktuje młodą policjantkę gburowato, próbując zniechęcić ją do dalszej współpracy. Ich relacja od początku oparta jest na napięciu, nieufności i zderzeniu dwóch odmiennych doświadczeń zawodowych. Jak można się domyślić, Harry zmienia decyzję i pojawia się na komisariacie - ku zaskoczeniu wszystkich.

Pani Katarzyna Bester pokazuje, że dobrze czuje się nie tylko w romansach, lecz także w kryminalnych opowieściach. Umiejętnie komplikuje prowadzone śledztwo, stopniowo odsłaniając kolejne tropy i mylnie naprowadzając nas na fałszywe kroki. Sprawnie buduje atmosferę zagrożenia, w której morderca pozostaje w cieniu, a każda nowa informacja rodzi więcej pytań niż odpowiedzi. Motywy zbrodni długo pozostają niejasne, a pozorny brak powiązań między ofiarami potęguje poczucie chaosu i niepewności.

Dużą rolę odgrywa również osobowość bohaterów. Faith Adams to postać ambitna i zdeterminowana, ale jednocześnie świadoma własnych ograniczeń. Z kolei Harry Belmont jawi się jako człowiek złamany przez przeszłość, lecz wciąż dysponujący imponującą intuicją śledczą. Ich współpraca rozwija się powoli i w sposób wiarygodny, ale nie poprzez nagłe porozumienie, lecz stopniowe przełamywanie wzajemnej rezerwy. Fascynacja, która zaczyna się między nimi rodzić, ma charakter czysto zawodowy i opiera się na szacunku do kompetencji drugiej osoby i umiejętności wiązania ze sobą faktów.
Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, więc naprzemiennie poznajemy punkt widzenia Harry’ego i Faith. Taki zabieg pozwala lepiej zrozumieć motywacje bohaterów oraz ich sposób myślenia, a jednocześnie zwiększa dynamikę opowieści. Retrospekcje związane z wydarzeniami sprzed trzech lat oraz ponowne analizy dawnych akt śledztwa stopniowo odsłaniają dramatyczne kulisy wcześniejszych niepowodzeń policji. Dzięki temu fabuła zyskuje dodatkową wartość, a przeszłość i teraźniejszość przenikają się, wpływając na decyzje podejmowane przez bohaterów.

Istotną rolę w powieści odgrywa także miejsce akcji, jakim jest Nowy Jork, a zwłaszcza okolice rzeki Hudson. Nie stanowią jedynie tła wydarzeń, lecz współtworzą mroczny klimat historii. Woda staje się symbolicznym miejscem ukrywania tajemnic i śladów zbrodni, a jednocześnie nośnikiem lęku przed tym, co może zostać z niej wyłowione.

"Ósma ofiara" to kryminał, w którym stajemy się aktywnym uczestnikiem śledztwa. Razem z bohaterami analizujemy fakty, łączymy tropy i próbujemy przewidzieć kolejne ruchy mordercy. Autorka umiejętnie dawkuje napięcie, nie pozwalając na chwilę wytchnienia, a jednocześnie pozostawia przestrzeń na refleksję nad konsekwencjami nierozliczonej przeszłości. Łączy dynamiczną intrygę z warstwą psychologiczną, udowadniając, że potrafi sprawnie operować napięciem, budować wielowymiarowych bohaterów i prowadzić fabułę w sposób angażujący od pierwszych stron aż do ekspresyjnego, zaskakującego finału.

Duet młodej, ambitnej policjantki i doświadczonego, nie tylko zawodowo, ale przez życie detektywa to doskonały materiał na pasjonującą serię z ich udziałem. Pozostawiają po sobie wrażenie, że razem mogą rozwiązać każdy problem i każdą zagadkę kryminalną, a przy tym być dla siebie świetnymi przyjaciółmi. To właśnie w tym połączeniu profesjonalizmu, wzajemnego szacunku i stopniowo rozwijającej się przyjaźni tkwi największa siła powieści, co sprawia, że chętnie jeszcze przebywałabym w ich towarzystwie w innych powieściach pani Bester, dla której zmiana gatunku okazała się odżywcza, świeża ale też dobrze przemyślaną decyzją pisarską.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Zaczytani

Ósma ofiara to powieść kryminalna autorstwa pani Katarzyny Bester. To pierwsza książka autorki, którą mogłem przeczytać. I powiem szczerze! To jest strzał w dziesiątkę, ponieważ to lektura w iście amerykańskim stylu, a ja dawno nie czytałem kryminału w takim stylu.

Katarzyna Bester debiutowała na rynku wydawniczym już w 2006 roku romansem pt.: Słodki kłamca. Jeśli nie pomyliłem się w liczeniu, na swoim koncie ma już 23 książki, przeważnie powieści obyczajowe, romanse i kryminały. Jest mieszkanką Podkarpacia i Rzeszowa, chciałaby zamieszkać w Nowym Jorku (stąd może dlatego osadziła akcję niniejszej lektury w tym amerykański mieście). Z wykształcenia jest magistrem filozofii, kocha koty, jest wolontariuszką w Fundacji Felineus, gdzie pomaga bezdomnym zwierzętom. Ma pewne uzależnienia — kawa (to tak jak ja) i... przeklinanie (zdarza się i u mnie!). Zresztą wulgaryzmy pojawiają się często w powieści, no ale jest to kryminał, a nie bajka dla grzecznych dzieci.

Cyfra „osiem” ma znaczenie, ponieważ tytuł na to jednoznacznie wskazuje. Ta ósemka rzuca się z okładki, a wkomponowana jest w widok wieżowców w Nowym Jorku jak i pobliską rzekę. W niej możemy zauważyć coś, co przypomina zwłoki kobiety. To pierwszy moment, gdy już wiemy, że tych ofiar będzie zdecydowanie więcej. I moment, że chcemy poznać tę historię.

Co takiego wydarzyło się za oceanem? Detektyw Faith Adams ma nie lada problem. W odmętach rzeki Hudson znaleziono zwłoki kobiety. Wszystko wskazuje na to, że podobne zbrodnie popełniano ponad trzy lata wcześniej, a tamta sprawa nie została rozwiązana. Na jakiś czas psychopata zaprzestał morderczych działań. Dlaczego znów powrócił? Kobieta wie, że będzie jej ciężko samej rozwikłać zagadkę. Wie również, że poprzednio nie poradził sobie z tym jeden z najlepszych detektywów z nowojorskiego wydziału zabójstw, Harry Belmond. Jej pierwszym zadaniem jest zwrócić się do niego o pomoc. Musi odnaleźć go w leśnej głuszy, co nie stanowi problemu. Gorzej, że ten człowiek nie chce współpracować z nią, a przede wszystkim przy tej sprawie.

Gdy jednak pierwsze lody zostaną przełamane, dwójka policjantów rzuci się w wir ciężkiej pracy, jest szansa na złapanie bestii, która morduje niewinne kobiety. Jaki ma motyw? Co przeoczono parę lat wstecz? Z tym muszą zmierzyć się kryminalni.

Powieść wciąga, nie pozwala oderwać się od historii. Warto ją przeczytać. ja polecam, bo to mocna, dobra książka.

Moje pierwsze spotkanie z autorka uważam za bardzo udane i zapraszam was serdecznie do recenzji najnowszej książki autorki pt: ,,8 ofiara’’.

Faith Adams zostaje przydzielona do skomplikowanego morderstwa. Szybko okazuje się, że sprawa ta związana jest z serią zabójstw, które miały miejsce kilka lat temu…

Na wstępnie chciałabym zaznaczyć, że bardzo spodobała mi się atmosfera tej książki. Autorce udało się wykreować bardzo mroczny i intrygujący klimat. Już od pierwszych rozdziałów wiedziałam, że ta powieść mnie wciągnie i nie myliłam się ;) !

Ja bardzo lubię jak w książkach jest motyw powrotu do starego śledztwa, które jest powiązane z aktualnym, a prowadzący dochodzenie na nowo rozpatrują stare dowody. Jest ciekawie, nieszablonowo, a książka naprawdę wciąga.

Dużym atutem tej powieści są również wykreowane postacie. Ciekawy duet śledczych, a ich błyskotliwe dialogi dodały książce charakteru:) !

Barwni bohaterowie z bagażem doświadczeń, ciekawa i zaskakująca fabuła oraz dramatyczne wydarzenia z przeszłości, które wracają wraz z nowym śledztwem tworzą naprawdę dobry kryminał :) ! Polecam

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. I jak wrażenia po lekturze? Zapraszam na opinię.
Książka rozpoczyna się mocnym akcentem, a potem napięcie tylko wzrasta. Autorka bardzo umiejętnie prowadzi fabułę, podsuwając czytelnikowi mylne tropy i wiodąc go na manowce. Bardzo podobał mi się zabieg wplatania w obecne wydarzenia retrospekcji ze śledztwa sprzed lat. Umożliwia to lepsze poznanie zarówno tamtych wydarzeń, jak i podjętych działań, które nie przyniosły oczekiwanych rezultatów w postaci ujęcia przestępcy. Bohaterowie są wyraziści i bardzo dobrze wykreowani, od samego początku czuć między nimi porozumienie i narastającą sympatię. Dialogi są naturalne, a ilość opisów nie przytłacza. Książkę czyta się szybko i bardzo dobrze, autorka ma zdecydowanie lekkie pióro. Fabuła bardzo wciąga, nie pozwalając odłożyć książki ani na chwilę. W powieści została zachowana równowaga pomiędzy warstwą obyczajową i zagadką kryminalną, nie ma tu za dużo ani jednego, ani drugiego. Sama zagadka zaś okazała się bardzo intrygująca i na tyle zagmatwana, że nie udało mi się zgadnąć, kto stoi za morderstwami. Może Wam się uda? Zapraszam do lektury i polecam!

[współpraca recenzencka]