Tytuł: "Nie zasłużyłem na ciebie"
Autor: Aleksandra Mrozik
Wydawnictwo: Novae Res

Na początku mogłoby się wydawać, że będzie to kolejna historia o nieszczęśliwie zakochanej dziewczynie, która została zamknięta we fiendszonie. Ale nic bardziej mylnego.
Z jednej strony mamy młodą dziewczynę, która od lat podkochuje się w najlepszym przyjacielu, który z kolei odnajduje swoje szczęście i boku innej. Przykro jest czytać o tym jak Luiza próbuje zwalczyć w sobie ból. Jednak z drugiej strony poznajemy tajemniczego mężczyznę, który obserwuje Luizę i ma wobec niej złe zamiary. Ale dlaczego? Przecież to zwykła, prosta studentka weterynarii.
Powiem Wam, że z ciężkim sercem czytało mi się o tych wszystkich chwilach, gdy Luiza cierpiała z powodu Victora. Wtedy przyszła wiadomość, że wraz z młodszą siostrą wyjeżdżają na wakacje do ukochanych dziadków. Cała ta podróż byłaby czymś cudownym, gdyby nie jej okoliczności. Okazuje się, że dziewczynka jest chora na raka płuc i muszą zmienić klimat z nowojorskiego smogu na górski w Montanie.
Na miejscu odmawia stare znajomości i jak się okazuje jedno serce wciąż bije dla niej. Luiza tkwi w dość skomplikowanej sytuacji pomiędzy kilkoma mężczyznami, którzy powinni być tylko jej przyjaciółmi, a jednak los postanawia inaczej. Do tego pojawienie się przystojnego turysty z czasem wywraca życie dziewczyny do góry nogami.   
       Powiem Wam, że ta historia jest jedną z tych, której nie odłożysz, dopóki nie skończysz czytać. Jest przesiąknięta tyloma różnymi emocjami, że niejednokrotnie wytrzymywałam oddech, bo oczami wyobraźni widziałam słowa, których nie chcę przeczytać na kolejnych stronach.
Świetnie zbudowani bohaterowie, wyraziści i łatwo się z nimi utożsamić. Fabuła ciekawa, owiana tajemnicą i rozwijająca się w swoim tempie. Opisy krajobrazu były tak dobrze stworzone, iż miałam wrażenie, że jestem tam razem z bohaterami. Do tego postać Osi, młodszej siostry Luizy, skradła moje serce, które przez tą małą czasami się zatrzymywało.
    Jeśli szukacie lekkiej historii i miłości, która nie jest łatwa, a droga do odzyskania równowagi jest kręta i wyboista. Gdzie ukrywane tajemnice nie pozwalają na odłożenie książki, to dobrze trafiliście. Autorka operuje prostymi słowami, które trafią do każdego.

POST RECENZENCKI

WSPÓŁPRACA RECENZENCKA @ZACZYTANI
@NOVAERES
A:ALEKSANDRA MROZIK
" NIE ZASŁUŻYŁEM NA CIEBIE "


Życie Luizy, studentki weterynarii wcale nie było takie szczęśliwe jakie bym się mogło wydawać. Dziewczyna jest nieszczęśliwie zakochana ...Odkąd pamięta kocha Wiktora jednak ten traktuje ją tylko i wyłącznie jak dobrą przyjaciółkę. Kiedy oznajmia jej , że poznał dziewczynę i że naprawdę się zakochał Luiza wie że to już koniec. Jakby wiadomości złych było mało dowiaduje się, że jej młodsza siostrzyczka jest ciężko chora. Rodzice postanawiają wysłać je obie na wakacje na drugi koniec kontynentu... Czy Luiza wykorzysta ten czas w domu dziadków w Montanie aby nabrać dystansu do nieszczęśliwej miłości? Czy zda sobie sprawę , że Wiktor nie jest jej przeznaczony ?Młoda kobieta nie jest świadoma tego, że jest na celowniku innego mężczyzny .Mężczyzny , który obserwuje już ją dłuższy czas , mężczyzny który usilnie stara się do niej zbliżyć, który jest dziwnym tajemniczym gościem przypominającym Wiktora.
Co zdarzy się w życiu młodej kobiety kiedy odkryje, że nic nie jest tak oczywiste jak się wydaje, a skomplikowane uczucia mogą skomplikować się jeszcze bardziej??
To była dość ciekawa historia i przede wszystkim pędząca jak pociąg. Początek książki ekscytuje z powodu rozdziałów bohatera, który emanuje tajemnicą od samego początku...
Tu dzieje się wszystko bardzo szybko ale autorka długo trzyma nas w napięciu i nie pozwala poznać powodów poczynań Richarda . Akcja rozpędza się z chwili na chwilę praktycznie pod koniec następuje rozwój sytuacji... Dziewczyna wyjeżdża i wtedy przełom w książce jest natychmiastowy ,wartka akcja, ciekawi bohaterowie, dobre spostrzeżenia w stosunku do tego kto jest zły, kto jest tajemniczy ,a kto kogo szuka? Jestem w pełni usatysfakcjonowana rozwijającą się relację między naszymi bohaterami , ale mam jedno małe zastrzeżenie ...Kiedy książka zaczęła się rozkręcać na dobre i kiedy akcja przyspieszyła niesłychanie i kiedy zaczęłam gryźć paznokcie z emocji książka się skończyła. I mimo , że ona wcale nie należy do cienkich bo ma 396 stron to jak dla mnie mogłaby dalej trwać.... Historia Luizy i Pana R. jest bardzo ciekawa ale jak dla mnie urywa się w zbyt emocjonującym momencie... Czyżby to był znak, że będzie drugi tom? Czy po prostu autorka postanowiła zostawić nas w takim niedosycie..

Już sama okładka „Nie zasłużyłem na ciebie” Aleksandry Mrozik przyciąga wzrok  romantyczna, subtelna, a jednocześnie pełna tajemnicy. Dwoje ludzi na tle zachodzącego słońca, góry i jezioro, które odbija blask nieba  idealnie oddaje klimat historii, w której miłość, ból i nadzieja przeplatają się w jednym oddechu.

Tę książkę czyta się jednym tchem  naprawdę ciężko było mi ją odłożyć choćby na chwilę. Każdy rozdział wciąga coraz bardziej, a emocje są tak prawdziwe, że miałam wrażenie, jakbym przeżywała wszystko razem z Luizą.

Ten debiut literacki bardzo miło mnie zaskoczył  styl autorki jest lekki, ale nie banalny, a bohaterowie mają głębię i swoje tajemnice.
Historia porusza, bawi, wzrusza i  nie raz sprawia, że łezka zakręci się w oku  zwłaszcza w momentach, gdy okazuje się, że młodsza siostra Luizy potrzebuje pomocy.
To opowieść o sile rodziny, o miłości, która przychodzi w najmniej spodziewanym momencie, i o tym, że czasem trzeba stracić grunt pod nogami, by odnaleźć siebie.

*współpraca reklamowa*

Popatrzcie tylko na tą okładkę i już będziecie wiedzieli dlaczego chciałam przeczytać książkę. Po raz kolejny uległam cudownej okładce, na którą mogę patrzeć i patrzeć. Ta książka to też oczywiście debiut czyli kolejny dobry powód by ją przeczytać, opis czytam na potrzebę recenzji, żeby nie zdradzić więcej niż powinnam. Książka miała był romansem new adult, więc dla mnie całkiem spoko opcja, ale co najlepsze dla mnie pojawił się tutaj delikatny wątek mafijny, a jak wiecie to jest coś co lubię najbardziej.

Życie Luizy z dnia na dzień wywraca się do góry nogami. Informacja o poważnej chorobie młodszej siostry była dla rodziny druzgocąca. Dziewczyny wyjeżdżają z Nowego Jorku do dziadków na wieś, mając nadzieję że odcięcie się od toksycznego nowojorskiego powietrza da rodzinie więcej czasu na działanie, a dziewczynce na spędzenie szczęśliwych chwil. Luiza jest załamana nie tylko stanem zdrowia młodszej siostry, ale też tym, że je najlepszy przyjaciel w którym od lat się podkochuje, i wciąż miała nadzieję na swoje love story również wyjeżdża a dodatkowo znalazł miłość własnego życia. Luzia musi radzić sobie z przeciwnościami, nie zdając sobie sprawy z tego, że każdy jej ruch jest obserwowany.

Książka okazała się całkiem fajną i przyjemną lekturą. Pojawiły się tutaj motywy które bardzo lubię, zaczynając od nieszczęśliwej miłości, poprzez chorobę, tajemnice, sekrety, intrygi, romans, na wątku mafijnym kończąc. Fabuła nawet pomimo występowania trudniejszych tematów była raczej lekka. Autorka skupiła się tutaj bardziej na relacjach międzyludzkich, na budowaniu różnych relacji, na radzeniu sobie z emocjami, troszkę ta książka przypomina komedię romantyczną z dodatkiem lekkiej dramaturgii. Wątek choroby siostry czy szpiegowania Luizy, na który wskazuje opis, na moje oko zeszły na dalszy plan. Fabuła skupia się nie umierającej relacji Luizy i Victora oraz dla kontrastu tej kiełkującej z Rayanem/Richardem.

Podchodziłam do lektury z umiarkowanym entuzjazmem, który początkowo zaczął rosnąć, bo początek był dla mnie bardzo ciekawy, już wtedy w mojej głowie zaczęły się rodzić kolejne pytania, z czasem zmieniły się one w teorie spiskowe, z których większość się sprawdziła, przez co też większych zaskoczeń fabuła mi nie przyniosła. Autorka w bardzo fajny sposób wkręca czytelnika w fabułę, buduje napięcie, daje pole do wyobraźni, jednak nieco później choć fabuła w jakimś stopniu prze naprzód, to te pozytywne emocje i ta ekscytacja którą odczuwałam, gdzieś przygasły. Mam wrażenie, że autorka tutaj troszkę przeciągnęła fabułę, gdzieś te początkowe konkrety się rozjechały, na końcówce zaś akcja nabrała mega szybkiego tempa, przy czym zabrakło mi tam tej fabularnej otoczki, przez co czuję ogromny niedosyt, bo wiele spraw zostało nieporuszonych, jeszcze inne kwestie były zbyt ogólne i jak dla mnie niedopracowane. Ta końcówka książki zaważyła na mojej ocenie, bo naprawdę gdyby była ona bardziej przemyślana i dopracowana w szczegółach to efekt całej powieści mógł by być dużo lepszy.

Mimo wszystko książka mi się podobała, przeczytałam ją szybko, ze względu na wartką i przyjemną fabułę, w której dosyć sporo się dzieje, również ze względu na przyjemny styl pisania autorki, która ma lekkie pióro, w treści czuć tą lekkość, przez co może się pojawiać uczucie płynięcia wraz z fabułą, u mnie tak było, a jak wiecie ja to uczucie bardzo lubię. Debiut jak najbardziej udany i warty uwagi, nawet ze względu na samą okładkę.