Motywy:
- mafia
- rodzinne intrygi
- pożądanie silniejsze niż wszystko

Historia, która zgłębia tajniki mafii i to tej bardziej brutalnej oraz rodzinnych intryg, które doprowadzają w ostateczności do szału, ale też i osiągają zamierzony skutek. Autorka od samego początku doprowadzała mnie do emocjonalnego szału. Począwszy od chemii między bohaterami, które rośnie z każdym ich spotkaniem. Będzie niepozornie ale też i bardzo gorąco. Tych dwoje ewidentnie nie umie opanować swoich emocji. Gdy się spotkają aż iskrzy, dotyk, bliskość jest tak elektryzująca, że sama nie mogłam się od nich oderwać. Marissa miała zadanie, które wykonała perfekcyjnie i to właśnie spowodowało, że zapadła w pamięci Lotario. Ciągle w nich siedzi i nie chce opuścić. Lotario to stanowczy, zimny i bezwzględny zabójca. Zna się na swoim fachu i wręcz czerpie z tego chorą satysfakcję. Ale ma też w sobie coś takiego co rozpala zmysły i potrafi sprawić aby kobieta zwariowała na jego punkcie. Autorka sprawiła, że bohater ma niezwykle zabójczą charyzmę, można mu naprawdę wiele wybaczyć. Swoim słowem, spojrzeniem, dotykiem potrafi sprawić, że Marissa oszalała (ale nie ona jedna, bo ja miałam podobnie). Natomiast Marissa jest niewinna, ale trzyma się zasad. Ma granice, których nie chce przekraczać. Między nimi często dochodzi do scysji, ale też do wielu nieporozumień. Każde z nich jest bardzo pochopne i szybko wysnuwa swoje wnioski, nie chcą czekać na tłumaczenia.

Do tego ciekawie rozpisane rodzinne intrygi, które nie raz doprowadzą bohaterów do szału. Są rozpisane w najdrobniejszym szczególe i z doskonałą precyzją poprowadzone. Czułam wielkie zaskoczenia, kiedy wychodziły nowe fakty i zmieniały automatycznie całą fabułę. Ich relacja nabiera tempa, aby potem zwolnić i potem znowu przyspieszyć. Ich czucia są niczym sinusoida, od pożądania do złości, szczęścia, niecierpliwości i nieporozumienia. A kiedy przyjdzie jeszcze pełna intymność, to już się od siebie nie odkleją. Jest bardzo dużo podtekstów seksualnych, dotyku oraz namiętnych spojrzeń. Bohaterowie lubi czuć się pożądani i sami go prowokować. Nie raz wpełzł na moje policzki róż i przez długi czas nie chciał zejść, gdyż później scena goni scenę.

Uwielbiam w książkach, gdy mafia to czyste zło, bestialstwo, zabójstwa okraszone krwią i brutalnością. Wtedy dopiero widać jak ten świat jest zły i okropny. Nie lubię gdy jest on tylko wspomniany, albo polukrowany. W tej książce tego nie znajdziecie. Mafia to mafia, z krwi i kości.

Jeśli nie straszna Wam mafia i rodzący się romans, gdzie w międzyczasie dochodzi do rodzinnych intryg to koniecznie musicie sięgnąć po „Piękną i egzekutora”.

10/10❤️

„Nie krył rozdrażnienia, gdy Gina wspomniała jej imię. Choć nikomu o tym nie mówił, czuł się dziwnie po tym, jak dziewczyna go wykorzystała, bo pierwszy raz w życiu ktoś wykorzystał jego, a nie odwrotnie. I zupełnie nie wiedział, co ma z tym uczuciem zrobić.”

Miłość i namiętność w cieniu pełnego niebezpieczeństw mafijnego świata. Gdzie wszystko balansuje na granicy obsesji, a pożądanie budzi rozkosz, ale i grozę. Zatracie się w tym świecie, gdzie namiętność miesza się ze strachem, gniewem i nieufnością. Gdzie każda decyzja może prowadzić do tragedii. I to wszystko w bardzo uzależniającej i emocjonalnej historii, która wciąga od pierwszej strony.

Ona przyrodnia siostra Giany, żony capo Cosa Nostry. Charakterna, lojalna i uwikłana w niebezpieczną grę. On brat capo i bezlitosny egzekutor Cosa Nostry.

Ich pierwsze spotkanie to było zadanie, prowokacja i gra. Miało się to szybko skończyć, ale ta jedna noc zmieniła wszystko, rozpaliła ogień, którego nie da się ugasić. Ale ten ogień również rozpalił gniew, rozczarowanie i spalił zaufanie. Tylko że los i pewne osoby nie zamierzały tak łatwo im odpuścić i pozwolić, żeby zapomnieli o sobie. Gdy Marissa przeprowadza się do Palermo ma nadzieje, że zacznie nowe życie. Tylko że coraz częściej na jej drodze staje Lotario, każde ich spotkanie to mieszanka emocji, fascynacji, oporu i napięcia. Walczą z gniewem, ale i z pożądaniem, które rośnie coraz bardziej i powoli zaczyna wymykać się spod kontroli. Wiedzą czego chcą i pragną, ale boją się sięgnąć po to, raniąc siebie nawzajem.

„Trzydzieści dwa dni nie wystarczyły. Nie zapomniała. Tylko uśpiła swoje uczucia, a te budziły się za każdym razem, gdy ten cholernie gorący i pewny siebie mężczyzna był blisko niej. Był jej początkiem i końcem. Był sensem jej istnienia. Powodem każdego oddechu.”

Karina Majsterek po raz kolejny pokazała, że potrafi tworzyć niesamowite i wciągające historie. Historie, które dostarczają emocji i wciągają w świat pełen niebezpieczeństw, brutalności, ale i namiętności oraz miłości. „Piękna i Egzekutor” to romans mafijny, który uwodzi intensywnością, napięciem, emocjami, ale i pikanterią. Do tego doprawiła go, przyjaźnią, rodzinnymi więzami i humorem, co tworzy uzależniający koktajl. Odczuwa się każdą emocję, strach, ból, gniew i troskę. Nie sposób nie czuć tej chemii jaka jest między głównymi bohaterami. Sceny erotyczne są odważne i rozpalają zmysły i wyobraźnię. Karina nie boi pokazać ich słabości, zawahań, gniewu i pragnień. To wszystko w połączeniu z ich relacją jest uzależniające i pochłaniające. Umiejętnie splata ze sobą różne wątki, sprawiając, że historia Marissy i Lotatia wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać od niej aż do samego końca. Do tego spotkamy się z bohaterami z poprzedniej części oraz z pewną „Bestią z Nowego Yorku”, oj miałam niezły ubaw w niektórych momentach, a gdy dowiedziałam się co ta szalona rodzinka zrobiła to śmiałam się na całego. Karina nie tylko czaruje stworzonymi przez siebie bohaterami, ale i fabułą, akcją, emocjami czy pikantnymi scenami. Jej styl pisania sprawia, że nie sposób się oderwać od jej książek i wie, jak podbić czytelnicze serce, tworząc niesamowite i nietuzinkowe historie. Ten erotyk z domieszką mafijnej grozy smakuje wyśmienicie i sprawi, że uzależnicie się od niego i tej rodzinki, no i od Kariny. Jeśli chcecie zapomnieć o całym świecie. Jeśli chcecie zatopić się w sile pożądania, które nie zna kompromisów oraz o przekraczaniu granic. To, to jest książka dla was. Gorąco polecam.

Czasem pierwsze spotkanie pozostawia ślady na długi czas i to nie zawsze pozytywnie. Tak było w przypadku Marissy i Lotaria. On był jej zadaniem, miała go uwieść i się udało. Jednak kiedy prawda wyszła na ja, on poczuł się mocno zraniony, w końcu ucierpiało jego ego. Od tego zdarzenia minął jakiś czas. Wiedzieli, że się jeszcze spotkają. W końcu ona jest przyrodnią siostrą Giny, żony Diabła z Palermo, on jego bratem.
Marissa przeprowadza się do Palermo, to ma być dla niej nowy początek. Lotario zostaje poproszony o pomoc w tym. Napięcie, jakie jest między nimi, dosłownie można „kroić nożem”. Od teraz los postanowił, że będą często na siebie wpadać, a że ich ciągnie do siebie, wcale nie pomaga. Tylko czy to ma jakąś szansę na rozwinięcie się? Czy Lotario schowa dumę do kieszeni? Czy to, co się zaczyna dziać między nimi, pokona wszystkie przeciwności?

Poprzedni tom bardzo mi się podobał i z dużym zainteresowaniem, ale również z niemałymi oczekiwaniami sięgnęłam po ten. Autorka spełniła je wszystkie, a książka była po prostu świetna. Wciągnęła mnie praktycznie od samego początku i nie pozwoliła się od siebie oderwać, aż nie dotarłam do końca. To pozycja momentami mroczna, pełna namiętności, z fabułą, która mnie się podobała. To opowieść o miłości w mrocznym świecie mafii, ale nie tylko (o czym jeszcze, musicie odkryć sami).
Akcja moim zdaniem sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły zaskoczyć. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele różnych emocji. Moim zdaniem nie dało się z nią nudzić. Dlaczego? Ponieważ naprawdę dużo się działo.

Bohaterowie zdecydowanie ciekawi, dobrze wykreowani.
Lotario jest egzekutorem w mafii, bratem capo. To mężczyzna dumny, lubiący dobrą zabawę, niebezpieczny. Seks to dla niego zabawa, a jednonocne przygody to jego codzienność. To jeden z tych mężczyzn, który doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak działa na kobiety i niejednokrotnie to wykorzystuje. To bohater, którego należy poznać, aby ocenić.
Marissa nie należy do kobiet grzecznych i potulnych. Ma swoje zdanie, cięty język, jest niezależna i nie zamierza tego zmieniać. Przeprowadzka to dla niej nowy początek, którego jedynym minusem jest mężczyzna, o który nie może zapomnieć, chociaż bardzo by chciała.

„Bracia Marchetti. Piękna i Egzekutor” to świetny romans mafijny, pełny namiętności, niebezpieczeństwa, mroku. Z przyjemnością polecam.

Recenzja książki na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

W tej części poznajemy bliżej Lotaria, brata Salvatore i Marissę, przyrodnią siostrę Giny. Czy egzekutor rodzinny, a przy tym bawidamek da radę pokochać i utrzymać przy sobie tylko jedną kobietę?

Historia wciąga od pierwszej strony. Zresztą mafii nigdy dość!
W tym tomie autorka skupiła się bardziej na bohaterach, jest też mniej mroku, czasami było przewidywalnie, a Lotario nie pokazywał pazura jak jego brat. Relacja między Marissą a Lotariem od początku jest skomplikowana i pełna sprzeczności. Na każdym kroku czuć jak pożądanie walczy z obowiązkiem, a uczucia z zasadami mafii.

Lotario w pierwszej części i na początku tej jawił się ja brutalny, jednak po bliższym poznaniu złagodniał i okazało się, że jest momentami wewnętrznie rozdarty. Marissa z kolei nie jest typową naiwną bohaterką. Ma swoje zasady i poczucie moralności, co sprawia, że jej wybory są bardziej wiarygodne i angażujące. Jej postać bardzo mi się podobała.

Fabuła rozwija się płynnie, choć momentami jest przewidywalna. Mimo to czytało mi się bardzo dobrze i szybko. Na plus zasługuje również to, że pojawiają się bohaterowie z poprzedniego tomu. Dzięki temu można dowiedzieć się co u nich słychać.

*współpraca reklamowa*

Romans mafijny, to mi graj, ale tutaj mamy gorący mocno erotyczny romans, który zdecydowanie dominuje w całej fabule. Wątki mafijne zostały troszkę zepchnięte na dalszy plan, jednak nie są one tylko tłem, są one wyraźne, mocne i krwawe, przez co ta cześć o braciach Marchetti podobała mi się bardziej. Z tytułu można wnioskować, że to taka troszkę mafijna wersja Pięknej i Bestii, tak też jest, ale to wersja bardzo niegrzeczna.

Zadanie miało być tylko grą, przymusem, a zmieniło się w coś czego zarówno Marissa jak i Lotario się mnie spodziewali. Ona, przyrodnia siostra Giny (żona Diabła z Palermo), mająca swoje zasady, jednak nie mogąca się sprzeciwić rodzinie. Po przeprowadzce buduje swoją codzienność od nowa, a Lotario zaczyna w niej odgrywać bardzo ważną rolę. On, bezwzględny egzekutor, mający krew na rękach i kochający zapach strachu swoich ofiar, przy niej jego brutalne żądze się zmieniają, a pragnienie by Marissa była jego staje się obezwładniające.

Pierwsza część nawiązywała do Kopciuszka, ta zaś do innej popularnej baśni. Marissa jako Piękna, kobieta troszkę nie pasująca do mafijnego świata, jednak świadoma jego zasad i tego w jakiej rodzinie przyszło jej się urodzić. Wyprowadzka była dla niej szansą, na nowe, a ona zamierzała z niej skorzystać. Już od samego początku czuć chemię pomiędzy głównymi bohaterami. Naprawdę napięcie pomiędzy nimi sięga zenitu, aż iskry lecą. Jednocześnie ta relacja rozwija się w swoim tempie, Marissa ma swoje zasady, przez co dochodzi do wielu nieporozumień, a Lotario staje, że tak powiem pod ścianą. Jak to w bajkach, także tych mafijnych bywa wszystko się wyjaśnia, a nasz Egzekutor opracowuje plan, jak zatrzymać kobietę przy sobie.

Książka mnie wciągnęła, było dosyć szybko, ale konkretnie, z wieloma szczegółami. Wątki romantyczne dominowały, a autorka stworzyła dynamiczną, pełną zwrotów akcji i przeciwności losu relację, której trzeba było pomocy, impulsu by mogła się dobrze rozwinąć. Cóż muszę powiedzieć, że intrygą mnie tutaj ta pani nieco zaskoczyła, co prawda mega pozytywnie, co prawda wybuchłam śmiechem i sama na siebie byłam oburzona, że na to nie wpadłam. Po tej jakże zacnej intrydze fabuła się zmienia, robi się bardzo erotyczna, zmysłowa i niegrzeczna, także jeśli nie lubicie takich scen to może być to dla was trudne, bo jest ich bardzo dużo. Po tych całych łóżkowych ekscesach troszkę ta już nieco zmieniona relacja dosyć mocno zaczęła mnie irytować, a w szczególności Lotario, no jak go lubiłam to tu miałam ochotę go rozszarpać. Jedno wam powiem przy tej parce nuda nie grozi.

Jeśli chodzi o wątki mafijne, bo je jak wiecie lubię najbardziej, mimo że zostały nieco zepchnięte, to były mocne i fajne że tak powiem. Była krew, zemsta, cierpienie, tortury, jakaś akcja, jakieś konkrety, ogólnie było bardzo dobrze, choć przy niektórych wątkach miałam wrażenie, że nie zostały do końca rozwinięte, czegoś tam zabrakło, jakiegoś wyjaśnienia czy motywu, żeby dobrze zrozumieć po co i dlaczego to wszytko się zadziało.

Choć teoretycznie nie trzeba znać poprzedniego tomu, by cieszyć się lekturą, bo główni bohaterowie są inni, jednak ich pierwsze spotkanie miało miejsce wcześniej. Poza tym Gina i Salvatore stale przewijają się w tej historii, ich wątek jest kontynuowany, więc ja raczej zalecam czytać po kolei, żeby nie było zaskoczeń, a historia czytana ciągiem zdecydowanie lepiej się układa w głowie. Mi się podobało, nieco bardziej niż pierwszy tom, tutaj ta mafijna otoczka wydała mi się wyraźniejsza, co dla mnie ważne przy romansach mafijnych. Na końcówce autorka już robi smaka na kolejny tom, na który nie ukrywam będę czekać. Tymczasem zachęcam do poznania kolejnego brata Marchetti lub obojga jeśli jeszcze tego nie zrobiliście.

Kiedy jedna historia dobiega końca, przychodzi czas na kolejną. Po pełnej napięcia książce “Służąca diabła” pora na drugi tom cyklu Bracia Maarchetti, który poświęcony jest (bez zaskoczenia) kolejnemu z braci.

Lotario należy do Famigli i dzierży stanowisko egzekutora Cosa Nostry. Dzięki swojej skuteczności sieje postrach nie tylko we Włoszech. Zadawanie bólu i cierpienia daje mu niewyobrażalną satysfakcję i pobudza go do życia. Jest jednak ktoś, kto ma nad nim władzę większą niż wymierzania sprawiedliwości w mafijnym świecie.
Marissa jest przyrodnią siostrą Giny, żony Salvatore’a i szefowej Comorry. Na prośbę siostry przyjeżdża do Palermo, gdzie podejmuje próby rozpoczęcia życia na nowo. Przeszłość, kórej imię to Lotario, nie daje jednak o sobie zapomnieć.
Poznali się w dość wyjątkowych okolicznościach. On pomagał w poszukiwaniach ukochanej brata, ona dostała zadanie i to on był jej celem. Niezobowiązujący akt uwodzenia zmienił się w początek zakazanego uczucia. Czy cicha i wycofana piękność może liczyć na zainteresowanie i wyłączność ze strony największego Casanovy, o jakim słyszała? Okazuje się, że oboje skrywają wiele tajemnic, a im dalej w las, tym robi się mrocznej, boleśniej i pikantniej…

Po przeczytaniu pierwszej części cyklu liczyłam na coś równie dobrego lub nawet lepszego, kiedy zabierałam się za czytanie „Pięknej i egzekutora”. Jednak po przeczytaniu tego tomu mam nico mieszane uczucia. Część historii stworzonej przez Karinę Majsterek bardzo przypadła mi do gustu, ale miejscami czułam się rozczarowana wyborami autorki co do rozwiązań, by popychać akcję tej części dalej. Od początku obserwowałam, jak rodzi się uczucie między głównymi bohaterami i jak zaciętą walkę toczą sami ze sobą, myśląc, że to drugie nie odwzajemnia ich uczuć. I był to czas naprawdę ciekawy. Do tego autorka przygotowała szokujące opisy tortur, z których słynie… nie tylko Lotario. I to również sprawiało, że czytałam książkę z zapartym tchem. Ale kiedy nastąpił przełom w relacji Marissy i Lotario, mroczna historia zmieniła się w cukierkową bajkę. Zbyt słodką jak dla mnie na mafijny świat porachunków.

W tym tomie mogłam również poznać dalsze losy bohaterów, których poznałam, czytając „Służąca diabła”. Moje serce skradli wtedy Gina i Salvatore i na ten moment utrzymali swoje miejsce na podium. Ta dwójka zawiesiła poprzeczkę tak wysoko, że niestety Marissie i Lotario nie udało się jej przeskoczyć. Liczę jednak, że trzeci tom, który poświęcony jest najmłodszemu z braci i zarazem najbardziej rozrywkowemu strażnikowi rodzinnych finansów, zbliży się poziomem do części rozpoczynającej cykl. Dlatego z wielką chęcią zasiądę do „Mrocznego rycerza”, bo jestem ogromnie ciekawa, jak wielki mrok czai się w głowie i sercu Giorgio Marchetti i czy znajdzie się ktoś, kto będzie w stanie go rozproszyć…