Wojna trojańska to jedna z tych historii, które znamy… nawet jeśli nigdy nie czytaliśmy „Iliady” ani „Odysei”. Pięta Achillesa, koń trojański, piękna Helena – te motywy od wieków krążą w kulturze i wciąż powracają w nowych odsłonach. Nic więc dziwnego, że autorzy nadal próbują opowiadać tę historię na nowo. Jedną z takich prób jest powieść „Troja” Karoliny Janowskiej – książka, która sięga do dobrze znanego mitu, ale pokazuje go z nieco innej strony.

Najciekawsze jest to, że historia nie zaczyna się od samej wojny. Zamiast od razu wrzucać czytelnika w środek oblężenia, autorka cofa się w czasie i pokazuje życie bohaterów dużo wcześniej. Dzięki temu możemy zobaczyć, kim byli, zanim stali się legendami. Poznajemy młodość Achillesa, historię Tetydy i Peleusa, wybory Heleny czy losy Klitajmestry. To trochę tak, jakby ktoś rozwinął marginesy wielkiego mitu i wypełnił je codziennością bohaterów.

I właśnie to działa tutaj najlepiej. Postacie nie są tylko pomnikowymi figurami znanymi z eposów. Achilles, Hektor, Helena czy Klitajmestra dostają więcej miejsca na emocje, wątpliwości i relacje z innymi. Autorka często zmienia perspektywę, dzięki czemu możemy zobaczyć wydarzenia z różnych punktów widzenia.

Ciekawym zabiegiem jest też ograniczenie bezpośredniej obecności bogów. W przeciwieństwie do klasycznych wersji mitu Zeus, Apollo czy Posejdon nie pojawiają się tu jako aktywni bohaterowie wydarzeń, a ich obecność jest raczej sugerowana – w przepowiedniach i wierzeniach.

Oczywiście książka nie jest pozbawiona wad. „Troja” Janowskiej liczy ponad 600 stron i momentami czuć, że liczba bohaterów działa na niekorzyść historii. Niektóre postacie znikają na dłuższy czas, a emocje bywają raczej opisane wprost niż pokazane w działaniu.

Mimo to powieść czyta się bardzo płynnie. Choć wiemy, jak kończy się historia Troi – co stanie się z Achillesem, jaką rolę odegra Parys i czym okaże się słynny „koń trojański” – ciekawość polega na tym, w jaki sposób autorka doprowadzi bohaterów do znanego finału.

Któż z nas nie słyszał o wojnie trojańskiej, zapoczątkowanej przez uprowadzenie pięknej Heleny? Pochodzące z tej historii określenia, takie jak "pięta Achillesowa" czy "koń trojański", na stałe weszły do naszego języka, a sama opowieść jest ciągłą inspiracją dla pisarzy i scenarzystów. Dziś przychodzę do Was z kolejną wersją tej fascynującej historii.
"Troja" autorstwa Karoliny Janowskiej jest lekturą bardzo wciągającą. Autorka przedstawia nam nie tylko samo oblężenie miasta, które miało trwać wiecznie - cofa się do narodzin niektórych głównych postaci, ukazując czytelnikowi całe ich życie. Poznajemy codzienność bohaterów i ich wybory, nieuchronnie prowadzące do wypełnienia się ich przeznaczenia. Świetnie się tę książkę czyta, pomimo tego, że przecież wiadomo, co będzie dalej. Autorka prowadzi fabułę bardzo płynnie, zręcznie zmieniając perspektywy i przechodząc do kolejnych bohaterów. Mamy możliwość poznania tej historii z punktu widzenia zwykłych śmiertelników, bogowie olimpijscy nie występują na kartach tej powieści, mamy co najwyżej odniesienia do czyjegoś boskiego pochodzenia. Bohaterowie są wielowymiarowi i bardzo dobrze wykreowani, a dialogi niewymuszone. Sama historia jest niezwykle porywająca i bardzo dobrze opowiedziana. Ja znałam tę opowieść bardzo pobieżnie i świetnie się bawiłam, czytając o szczegółach tej fascynującej historii pełnej przepowiedni, zdrad, walki o władzę, ale też przyjaźni i honoru. Polecam fanom mitologii i nie tylko.

[współpraca recenzencka]