Selena. Historia jedyna w swoim rodzaju. Oszczędna w słowach. Bogata w myśli, emocje i uczucia. Czasem nie trzeba wiele. Wystarczy kilka liter ułożonych w najpiękniejszą ciszę.

"Gdy światy staną naprzeciw,
a duchy odezwą
się głosem żywych,
nadejdzie ten, kto połączy to,
co nigdy nie miało być jednym.
I spokój się zakołysze -
albo nastanie nowy porządek."

Wyobraźcie sobie świat podzielony przez surowe zasady, gdzie rasy i żywioły kierują każdym twoim krokiem. Właśnie w takim świecie poznajemy Selenę, która od urodzenia jest inna. Jest istotką, która przez swoja odmienność zawsze była wyrzutkiem. Wszystko się zmienia w mgnieniu oka gdy na jej drodze staje Leo. Po raz pierwszy patrzy na dziewczynę bez lęku i dostrzega w niej coś więcej niż jej odmienność.

Pierwszy raz spotykam się z taką historią, napisaną inaczej, szybko i bez obciążania. Autorka posługuje się płynnym językiem, dzięki czemu przez tę książkę się przepływa. Nie znajdziecie w niej nudnych, ciągnących się w nieskończoność opisów, ani zbędnych zapychaczy, które was zniechęcą. Jest bardzo konkretnie, bardzo dynamicznie. Wprowadzenie w historię bardzo ciekawe. Podział wszystkich ras, terytoriów i kultur. Świetny pomysł i wykonanie. Spotkanie z Leo zmienia bieg historii, on na nią patrzy jak na cud, zakochuje się raz na całe życie. Ale czy w tym świecie gdzie panują surowe zasady i jest zakaz mieszania ras, ci dwoje będą mieli szansę na wspólną przyszłość. Sami się przekonajcie.

#selenacórkadwóchświatów to ciekawa, inna, inaczej napisana historia, w której autorka nie marnuje czasu na lanie wody, dzięki czemu fabuła gna do przodu. To idealny przykład literatury, w której minimalizm, pozwala w pełni poznać emocje bohaterów. Książka trzyma w napięciu i wciąga, tak naprawdę wciąga. Gorąco polecam ją wszystkim, którzy szukają dynamicznej historii z pięknym wątkiem romantycznym.

Nie każda wojna zaczyna się od mieczy.
Nie każda blizna jest widoczna.
I nie każdy, kto czuje się samotny, jest naprawdę sam.

Są historie, które nie potrzebują setek stron ani nieustannej akcji, by zostawić ślad. „Selena. Córka dwóch światów” autorstwa Maestrii właśnie taka jest. To opowieść, która zamiast krzyczeć, mówi szeptem i powoli otula emocjami.

Selena od zawsze czuła, że nie pasuje do świata, w którym żyje. Jest odrzucana i oceniana przez pryzmat swojego pochodzenia, przez co wierzy, że nigdzie nie ma dla niej miejsca. Dopiero spotkanie z Leo sprawia, że ktoś dostrzega w niej nie odmienność, lecz człowieka. Problem w tym, że ich uczucie nigdy nie powinno się narodzić.

To fantasy, w którym najważniejsze nie są widowiskowe bitwy, lecz emocje. Samotność, wykluczenie, potrzeba akceptacji i poszukiwanie własnej tożsamości zostały przedstawione w prosty, ale niezwykle poruszający sposób. Historia Seleny staje się metaforą świata, w którym zbyt łatwo oceniamy innych tylko dlatego, że są inni.

Autorka stworzyła ciekawe uniwersum z podziałem na rasy, żywioły i surowe zasady. Fantastyka stanowi jednak przede wszystkim tło dla opowieści o człowieku i jego emocjach.

Relacja Seleny i Leo rozwija się spokojnie, bez zbędnego dramatyzmu. Rodzi się z rozmów, spojrzeń i wzajemnego zrozumienia, dzięki czemu wydaje się szczera i naturalna.

Na plus zasługują również krótkie rozdziały, dynamiczny styl i brak rozwlekłych opisów. To świetna propozycja zarówno dla osób rozpoczynających przygodę z fantastyką, jak i tych, którzy szukają wciągającej historii z wartościowym przesłaniem.

„Selena. Córka dwóch światów” przypomina, że największą odwagą nie zawsze jest walka z całym światem. Czasem jest nią zaakceptowanie siebie i uwierzenie, że zasługuje się na swoje miejsce.