POST RECENZENCKI
Współpraca @novaeres
@zaczytani
Autorka
"Nikt nie może się dowiedzieć "
Lubicie historie, które są nieodkładalne, ale pełne zawirowań??To mam coś dla was...

Maciek jest studentem drugiego roku, który rozstał się z partnerką, ponieważ miał przed nią za dużo sekretów i nie do końca byli ze sobą szczęśliwi...
Kiedy wpada na korytarzu szkolnym mu dziewczyna w oko, jeszcze nie wie że być może to początek zmian w jego życiu... Młoda dziewczyna najpierw pomaga mu na zajęciach zdać test , chwilę później namiętnie go całuje i zaciąga do męskiej ubikacji... o co w tym może chodzić i po co te sekrety?
Maciek wchodzi w znajomość z koleżanką zupełnie niepewny dnia następnego.Ona ma jakby dwie osobowości, jednego dnia zachowuje się zupełnie inaczej niż poprzedniego. Muszą ukrywać swój "związek ".
Jednak Maciek brnie w to dalej niepewny tego co będzie i wszystko jest ok, gdy nagle na jego drodze staje znowu ....Gosia.
Kogo Maciek wybierze??

To była dziwna historia i mam co do niej mieszane uczucia.
Z jednej strony mnie ogromnie irytowali bohaterowie. No bo zachowanie Maćka nie do końca było fajne w stosunku do jego byłej dziewczyny , bo w momencie kiedy z kimś zrywasz i odcinasz się grubą kreską to trzeba zakończyć to raz na zawsze, a nie kontynuować spotkania i udawać że traktujemy się jak przyjaciele podczas gdy wiemy, że druga strona chce czegoś więcej. Jednak czym dłużej czytałam o poczynaniach Maćka po części trochę rozumiałam jego zachowanie .I tutaj nie do końca znowu pasowało mi zachowanie Zosi, czułam że bohaterka coś skrywa , ale autorka praktycznie do samego końca nie dzieli się z nami zbyt dużą ilością informacji na temat tej dziewczyny , więc tak naprawdę nie jestem do końca przekonana czy taki był celowy zabieg aby trochę podręczyć czytelnika i jeszcze bardziej go zafascynować?
Czekałam na moment wyjaśnienia co się zdarzyło, ale cała historia jest pełna niedopowiedzeń i ukrytego związku.
Jednak pochłania do tego stopnia ,że sama się zdziwiłam jak szybko ją przeczytałam. Ale co najdziwniejsze po skończeniu jestem jeszcze bardziej sfrustrowana i zostawiona z mnóstwem pytań...
Nie do końca jestem zadowolona z przebiegu tej historii ,mam wrażenie że urwała się w najbardziej dramatycznym momencie dla czytelnika, a z drugiej strony przejawiam cichą nadzieję czy być może nie jest to wstępem do kontynuacji tej historii ?? zrozumiecie o czym mówię jak przeczytacie....Mnie ta książka zostawiła z jeszcze większą ilością pytań niż na początku....kto wie może autorka nas czymś zaskoczy?
To słodko -gorzka opowieść o młodych ludziach , którzy szukają swojej drogi, którzy nie do końca potrafią oddzielić grubą kreską przeszłości i którzy w zauroczeniu i być może zakusach miłości potrafią się tak pogubić , że sami nie wiedzą co i jak z tym zrobić....Więc moi drodzy tak zostawię tą historię bo sama nie do końca jestem pewna co będzie dalej?
Polecam

Dziś przychodzę do Was z recenzją książki „Nikt nie może się dowiedzieć” Anny Kurzaj. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i muszę przyznać, że ta słodko-gorzka opowieść o studenckim życiu zostawiła we mnie dużo emocji. Od pierwszych stron poczułam ten specyficzny klimat. Mieszankę beztroski akademickiego życia i tych wewnętrznych niepokojów, które towarzyszą wkraczaniu w dorosłość. Autorka doskonale oddała ten moment, gdy pozornie wolni i radośni, tak naprawdę borykamy się z pierwszmi poważnymi dylematami serca.

„Nikt nie może się dowiedzieć” Anny Kurzaj to powieść, która nie próbuje nikogo olśnić ani fabularnym rozmachem, ani efektownymi zwrotami akcji. Jej siła tkwi gdzie indziej – w emocjonalnym zawieszeniu bohaterów i w dusznej atmosferze sekretu, który z czasem zaczyna dominować nad wszystkim innym. To historia o utknięciu w pół kroku, o trwaniu „pomiędzy” decyzjami, uczuciami i wersjami samego siebie.

Maciek jest postacią, którą trudno polubić, ale łatwo rozpoznać. Jego największym problemem nie jest zdrada ani trójkąt uczuciowy, tylko brak odwagi, by wziąć odpowiedzialność za własne pragnienia. Zamiast dokonywać wyborów, pozwala, by sytuacje same się toczyły, a on jedynie się im poddaje. Ucieka w tajemniczą relację, bo daje mu ona złudzenie intensywności i zapomnienia, ale nie wymaga konfrontacji ani szczerości. Ta relacja działa jak chwilowe schronienie – ekscytujące, nasycone emocjami, a jednocześnie puste i niestabilne.

Tajemnicza dziewczyna nie jest tu klasyczną bohaterką z krwi i kości, raczej symbolem ucieczki i pokusy. Im mniej o niej wiadomo, tym bardziej staje się projekcją niespełnionych potrzeb Maćka. Z kolei powrót Gosi nie przynosi ulgi ani poczucia bezpieczeństwa – przeciwnie, tylko uwypukla chaos i pokazuje, jak wiele spraw zostało przemilczanych i nierozwiązanych. Przeszłość i teraźniejszość zderzają się tu bez katharsis, bez jasnych odpowiedzi.

Książka momentami bywa monotonna, krąży wokół tych samych myśli i sytuacji, co może męczyć, ale jednocześnie dobrze oddaje stan emocjonalnego zastoju, w którym tkwią bohaterowie. Anna Kurzaj nie moralizuje i nie usprawiedliwia postaci – raczej pozwala im błądzić i popełniać błędy, pokazując, jak destrukcyjne potrafią być niewypowiedziane pragnienia i życie w kłamstwie.

Po lekturze nie zostało we mnie zachwycenie, ale zostało coś innego – lekki niepokój i poczucie ciężaru, który narasta, gdy zbyt długo udajemy, że „jakoś to będzie”. To książka cicha, momentami niewygodna, ale szczera w opisie emocjonalnej niedojrzałości i strachu przed dorosłością. I właśnie w tej niedoskonałości widzę jej największą wartość.