Rok temu miałam przyjemność spędzić czas z książką Eweliny Dobosz “Miałeś już nigdy nie wrócić”. Pamiętam, jakie emocje towarzyszyły mi podczas lektury i jak duże wrażenie ona na mnie wywarła. Oczywiste było więc, że kiedy pojawiła się na rynku wydawniczym książka “Miałeś się nigdy nie pojawić”, mój wybór nie mógł być inny.

Nie ma dwóch bardziej różniących się od siebie osób jak Oliwia i Lucas. Ona jest żywiołowa i głośna, samotnie wychowuje syna, co jest trudne, kiedy ma się w domu dojrzewającego nastolatka, prowadzi restauracje i mierzy się z żałobą. On ceni sobie spokój i ciszę, oddany pasji fotografowania wraz z narzeczoną dzieli życie. Wszystko zmienia się w dniu, kiedy ta dwójka spotyka się w roli świadków, na ślubie swoich bliskich – Amelii i Kuby. Czy jedno spotkanie może zaważyć na wszystkich planach, decyzjach i obietnicach? Wszystko jest możliwe…
Oliwia wtargnęła do życia Lucasa niczym morska bryza, jednak z czasem wywołała w jego głowie istny huragan. Kiedy po roku spotykają się ponownie, oczywiste jest, że z tej znajomości być może coś będzie. Tylko jak duży wpływ będą miały poczucie straty i skrywane tajemnic?

Oliwię miałam okazję poznać już we wspomnianej na początku książce, kiedy to jako siostra Kuby i postać drugoplanowa potrafiła zapaść w pamięć jako osoba bezpośrednia, odważna, oddana w przyjaźni i bardzo żywiołowa. Lucas jest kuzynem Amelii i wraz z narzeczoną planuje wspólną przyszłość, do czasu kiedy los próbuje z niego zadrwić i wywraca jego życie do góry nogami.
Ból, strata, poczucie winy, ale również miłość, oddanie i nadzieja na lepsze jutro. Tego wszystkiego doświadczyli główni bohaterowie.
Ewelina Dobosz jak mało kto potrafi sprawić, że wszystkie emocje i uczucia są wręcz namacalne. Historia Oliwii i Lucasa wzruszyła mnie, ujęła swoją prostotą, a jednocześnie zwróciła uwagę na ważne aspekty związku, lojalności i poczucia obowiązku, pomiędzy narzeczonymi, kochankami, rodziną i przyjaciółmi.

“Miałeś się nigdy nie pojawić” jest kontynuacją książki “Miałeś już nigdy nie wrócić”. Podczas lektury mogłam spotkać Amelie i Kubę, dowiedzieć się, jak potoczyło się ich życie, czy ich wybory były słuszne oraz, czy po prostu są szczęśliwi.

Mam nadzieję, że choć tymi kilkoma słowami uda mi się przekonać Was do sięgnięcia po najnowszą książkę Eweliny Dobosz, bo jest warta uwagi i tak cennego dla nas wszystkich czasu. Mogę zagwarantować, że nie pożałujecie. A do tych, którzy dopiero rozpoczynają przygodę z tą serią – pamiętajcie o pierwszym tomie. Choć książki napisane są jako osobne historie, to warto poznać również losy Amelii i Kuby, którzy są rodzicami chrzestnymi znajomości Oliwii i Lucasa.
Gorąco polecam!

Papierowy Bluszcz

[Współpraca reklamowa z wydawnictwem Amare]

„Miałeś się nigdy nie pojawić” było moim pierwszym zetknięciem z twórczością Eweliny Dobosz i już wiem, że na pewno nie ostatnim. Tę książkę będę wspominać bardzo dobrze. To opowieść o dwójce dorosłych ludzi, którzy są przekonani, że miłość nie jest już dla nich, że ten etap mają za sobą. A jednak, kiedy ich drogi się przecinają, ich światy zderzają się ze sobą tak mocno, że oboje muszą zmierzyć się z czymś, czego wcale nie planowali: początkiem własnej historii miłosnej.

Oliwia tragicznie straciła męża, ale nie pozwoliła, by razem z nim umarła jej dusza i cała przyszłość. Świat odebrał jej miłość, ale nie odebrał jej siły. Wciąż idzie do przodu, z nastoletnim synem u boku, dla którego stara się być stałym wsparciem, oraz z restauracją, którą traktuje jak drugi dom. Nosi w sobie żal, ale nie pozwala, by przyćmił jej determinację, odwagę i autentyczność. Jest jedną z najbardziej żywiołowych i głośnych bohaterek, jakie miałam okazję poznać, i właśnie dlatego tak łatwo ją polubić.

 Lucas to bohater również bardzo autentyczny, jednak on jest introwertykiem, który najlepiej odnajduje się w ciszy i spokoju. Mężczyzna nosi w sobie ogrom bólu, który tłumi za pomocą swojej pasji i pracy: fotografii. To właśnie ona staje się dla niego bezpieczną przystanią, miejscem ucieczki od świata i problemów. Na początku, gdy go poznajemy, jest zamknięty i niechętny jakimkolwiek relacjom, jednak powoli ta bariera zaczyna pękać. Z czasem odkrywa, że nawet najbardziej zranione serce potrafi ponownie zacząć czuć, nawet wtedy, gdy rozum próbuje temu zaprzeczyć. 

Oboje bohaterowie niosą w sobie ogromny ból, który nie znika, choć z czasem cichnie. Dlatego nie jest dziwne to, że na początku próbują trzymać się na dystans, choć z każdą chwilą staje się to coraz trudniejsze. Ich uczucie nie jest idealne, bo zrodziło się z tego, co zostało po stracie, z żalu, tęsknoty i nadziei, która kiedyś ich zawiodła. To nie jest bajka o natychmiastowym zakochaniu czy historia o uczuciu od pierwszego wejrzenia, lecz o emocjach, które rodzą się powoli i dojrzewają z każdą próbą i upadkiem. Ich relacja to prawdziwa sinusoida, pasmo potknięć, milczenia, powrotów i decyzji, by walczyć dalej. Owszem, zdarzały się kłótnie, które, moim zdaniem, mogłyby się czasem inaczej rozwiązać, ale to właśnie te rozmowy, te spory, te gesty i wspólne doświadczenia sprawiły, że między nimi narodziło się coś prawdziwego. A zanim zrobiło się romantycznie, musieli się najpierw poznać, zaufać sobie i zaakceptować to, co w nich niedoskonałe, ponieważ ich prawdziwe „ja” było tym co ich połączyło i przekonało do ruszenia do przodu. To nie jest klasyczny romans, lecz opowieść o tym, że serce może kochać, nawet jeśli już pękło tysiąc razy. 

Autorka skupia się przede wszystkim na emocjach i autentyczności bohaterów. Doskonale pokazuje subtelne zmiany nastroju postaci i ich przeżycia, które nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka, ale dają się odczuć głęboko i naturalnie. Postacie są bardzo realistyczne, popełniają błędy, dojrzewają i uczą się na własnych doświadczeniach. Ich relacja rozwija się powoli i naturalnie, krok po kroku, bez wymuszonych zwrotów akcji czy sztucznych uczuć.

Styl pisania autorki jest przyjemny, a opisy wystarczające, by poczuć atmosferę i wszystko sobie wyobrazić. Nie ma przesadnej ilości szczegółów, co bardzo doceniam, ponieważ często utrudniają one skupienie się na historii. Mimo naprawdę ciężkich tematów, które porusza lektura, nie jest ona przytłaczająco smutna ani dramatyczna. Jest wyjątkowa, bo realistyczna. Tempo historii pozwala w pełni wczuć się w losy bohaterów.
 Intymność i czułość, które pojawiają się w książce i stanowią istotną część opowieści, nie są nachalne ani przesadne. Wyrażają się w gestach, spojrzeniach i subtelnych słowach, bez przesadnych erotycznych i dramatycznych wyznań. To przemiła odmiana i coś, co jest codzienne, a nieczęsto spotyka się w literaturze.

 „Miałeś się nigdy nie pojawić” to poruszająca i autentyczna opowieść o ludziach, którzy uczą się kochać po stracie i bólu. Ewelina Dobosz mistrzowsko poradziła sobie z tworzeniem realistycznych bohaterów pełnych emocji i niedoskonałości, których relacje rozwijają się powoli, naturalnie i prawdziwie. Mogę śmiało powiedzieć, że książka zachwyca subtelnością, ale też emocjonalną głębią oraz językiem, który pozwala w pełni poczuć atmosferę historii. Nie jest to typowy romans, to mogę przyznać, lecz historia o miłości, która potrafi odnaleźć drogę nawet do najbardziej zranionego serca. Jest to opowieść, która momentami wzrusza, a jednocześnie jest ciepła, realistyczna i przyjemna. Otula czytelnika jak miękki koc i zostaje w pamięci na długo.

♡Recenzja♡

Premiera 20.10.2025 r.

„Miałeś się nigdy nie pojawić” – Ewelina Dobosz

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_amare

Motywy:
♡Niepowtarzalna chemia
♡Lęk przed uczuciem
♡Przeszłość, która rzutuje na przyszłość
♡Starta i podnoszenie się po niej

Oliwia i Lucas spotkali się na ślubie rodziny i wystarczyła krótka chwila aby zapragnęli siebie nawzajem. Jednak mężczyzna ucieka przed tym wszystkim. Mieli się nigdy więcej nie spotkać, ale los chce inaczej. Kolejne spotkanie i zamieszkanie razem u rodziny sprawia, że wszystkie sprawy się komplikują. Pożądanie jest coraz większe, a myśli są ciągle zatrute drugą osobą. Przybliżają się do siebie aby potem znowu oddalić. Ona jest gotowa spróbować, daje znaki i próbuje nawiązać coś więcej. Pomimo swojej straty pragnie zaznać szczęścia. Natomiast on ma w sobie dużą blokadę, która nie pozwala mu pójść dalej. A jego tajemnicze zachowanie coraz mocniej mnie interesowało. Jak to zwykle bywa kawałki układanki po kawałku się scalają. Nie ma nic od razu. I w związku z tym kwestia tajemnicy jest mocno ciekawa.


Oliwia jest kobietą dojrzałą z dzieckiem i musi dbać nie tylko o siebie ale też o niego. Robi to dobrze i skrupulatnie. Ale zabrakło mi lepszego ukazania jej jako matki, chodzi o scen z synem. Mogłoby być ich więcej, tak samo jak jego samego. Czasem mam wrażenie, że został tylko wspomniany, bez ukazania jego samego. Natomiast Lucas to cholernie pociągający facet z tajemnicą na karku, która jeszcze bardziej kręci. Miota się między tym co czuje a tym co powinien. Pragnie zacząć coś nowego z Oliwią, bo jego uczucia są coraz mocniejsze, ale z drugiej strony ma na głowie coś co mocno koliduje z tym.

Książka opowiada o poszukiwaniu swojego szczęścia i pozbieraniu się po stratach. Każda nich jest trudna i każdy potrzebuje innego czasu aby to przeboleć oraz ma inny sposób na radzenie sobie z utratami. Nie da się tego racjonalnie wyjaśnić. A sytuacja Lucasa jest zgoła inna, ale nie będę wyjaśniać, żeby nie wyjawić wam tajemnicy.

Autorka oprócz rozwijającego się romansu, pokusiła się o wątek kryminalny i pewnej tajemnicy. Pięknie to wszystko razem współgra i nadaje historii innego wymiaru. Pióro autorki sprawia, że przeczytałam ją szybciutko i bez zbędnej nudy. Tych dwoje tak między sobą lawiruje, że nie będziecie się nudzić. Nie raz podniosą ciśnienie i nawet zirytują, bo taka zabawa w kotka i myszkę, czasem przysporzyła mi irytacji. Jednak to co się między nimi dzieje, to czysta chemia, a potem pożądanie ale nie tylko cielesne ale też umysłowe. Musicie poznać tę parę i przekonać się, że warto walczyć, chociaż nie zawsze można.

9/10❤️

#współpracatecenzencka
Muszę się przyznać, że skończyłam czytać tą książkę o 5 rano najpierw płacząc, potem się uśmiechając od ucha do ucha

"Miałeś się nigdy nie pojawić" jest kontynuacją książki "Miałeś już nigdy nie wrócić". Oba tytuły możne czytać oddzielnie, jednak polecałabym zapoznać się z obydwoma. Choć historia dotyczy innej pary bohaterów, to ponownie spotykamy również Amelię i Kubę, w wyniku czego sprawdzamy, co u nich słychać i czy są szczęśliwi. 

Oliwia tragicznie straciła męża, jednak nie poddaje się, jest odważna i zdeterminowana. Ma nastoletniego syna. Nie szuka miłości, uważając, że ten etap ma już za sobą. Podczas wesela przyjaciółki spotyka Lucasa, jednak ten szybko znika. Rok później w samolocie do Nowego Jorku ich drogi krzyżują się ponownie. 

Początkowo Lucas jest zamknięty w sobie. Jego pasją i pracą jest fotografia, która daje mu ukojenie w bólu. Mężczyzna nie chce wchodzić w żadne relacje, ale do czasu. Oliwia sprawia, że coś się zmienia. Jego zranione serce zaczyna znów... czuć. Czy wygra z rozumem? 

Autorka świetnie zbudowała relację między bohaterami. Początkowy dystans wypiera przyciąganie i chęć poznania się. Wszystko rozwija się powoli, subtelnie, naturalnie, dojrzewa, pojawiają się potknięcia, upadki, spory, kłótnie, rozmowy, zaufanie, akceptacja niedoskonałości i próby walki o związek.

Ewelina Dobosz postawiła na motyw lęku przed uczuciem, podnoszeniu się po stracie, przeszłości, która rzutuje na przyszłość czy kruchości życia. Każdy z tych tematów dostarcza niezapomnianych emocji. Widzimy, że ilu ludzi, tyle możliwości poradzenia sobie ze stratą. Ważną rolę odgrywa tu czas. Jeden człowiek będzie potrzebował go mniej, inny więcej, by poradzić sobie z żalem  i wszystko poukładać.

Oprócz wiodącego romansu mamy tu także intrygujący wątek kryminalny i tajemnicę. Dzięki takiemu połączeniu książka jest jeszcze bardziej ciekawa. Całość jest dość smutna, nostalgiczna, ale i też przebijają się radosne momenty.

"Miałeś się nigdy nie pojawić" to głęboko emocjonalna, poruszająca, ciepła i autentyczna powieść o stracie, poczuciu winy, słabościach, drugiej szansie, poświęceniu i sercu, które mimo ran nadal chce kochać. To historia pokazująca, jak czasem wiele trzeba przejść, by odzyskać spokój i szczęście. Ból, cierpienie, trudne wybory i poświęcenie to nieodłączne elementy naszego życia. Warto odważnie stawić im czoła.

@sza_teraz_czytam

Kilka lat wcześniej jej życie się zawaliło. Oliwia ostała sama z synem, jej mąż zginął w wypadku. Kobieta poradziła sobie ze stratą, jednak nie szuka już miłości. Teraz najważniejszy jest jej syn i ich wspólna przyszłość. Wtedy jeszcze nie wie, że pojawi się w jej życiu ktoś, kto skradnie jej serce.
Pierwszy raz spotykają się na ślubie jej przyjaciółki. Lucas od razu wpada jej w oko, czuje jego przyciąganie. Jednak mężczyzna tak szybko, jak się pojawił, tak szybko znika. Mija rok od tamtej chwili, spotykają się ponownie w samolocie i jak się okazuje, najbliższe dni oboje spędzą w tym samym domu. Ciągnie ich do siebie, jednak nic nie będzie takie proste. Mężczyzna skrywa tajemnice, która mocno wpłynie na ich relacje. Jaką? Czy sobie z nią poradzą? Jak wiele trudności będą musieli przezwyciężyć? Czy pisana jest im wspólna przyszłość?

W książce znalazłam historię, która doprowadziła mnie do łez, a uwierzcie, nie jest to łatwe. Jest tak emocjonująca, że po prostu nie dało się ich powstrzymać. Czy mi się podobała? Zdecydowanie tak, była po prostu świetna. To książka o miłości, a jednocześnie o trudach codzienności, przeszłości, popełnionych błędach, wyrzutach sumienia i wiele więcej.
Akcja jest sprawnie poprowadzona, a jednocześnie nie jest bardzo szybka. Mnie zdecydowanie to się podobało, te wolniejsze momenty pozwoliły na chwilę oddechu. Osobiście nie mogłam się od niej oderwać, dla mnie była to pozycja na jeden wieczór i nieważne było, która już jest godzina, musiałam ją skończyć. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji, które pozostały ze mną jeszcze po jej skończeniu.

Bohaterowie ciekawi, dość dobrze wykreowani.
Oliwia jest kobietą po przejściach, samotną mamą, która nie szuka już miłości. Jest osobą dobrą, kochającą mamą, wspaniałą przyjaciółką. Jednocześnie jest kobietą wrażliwą, pragnącą szczęścia, drugiej osoby. Bardzo ją polubiłam.
Lucas to mężczyzna z tajemnicą, która znacząco wpływa na jego życie. Jest zamknięty w sobie, czuje duże poczucie winy, to jedna z tych osób, na którą bliscy zawsze mogą liczyć. Jego również polubiłam.

„Miałeś się nigdy nie pojawić” to książka ze świetną, pełną emocji historią. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

„Miałeś się nigdy nie pojawiać” to poruszająca opowieść o sile drugiej szansy i o tym, jak trudno czasem dopuścić do siebie światło po przejściu przez mrok. Ewelina Dobosz prowadzi czytelnika przez emocjonalny labirynt, w którym tragedia, żal i strach splatają się z nadzieją.
Autorka podejmuje trudne tematy: śmiertelny wypadek, śpiączkę i konsekwencje, które na zawsze zmieniają życie bohaterów. Mimo ciężaru historii nie jest to przytłaczająca opowieść – wręcz przeciwnie, wzrusza i daje poczucie, że nawet po największej stracie można odnaleźć drogę naprzód.
Szczególnie urzekła mnie rozwijająca się między bohaterami miłość. To uczucie nie jest proste ani oczywiste. Życie ciągle rzuca im pod nogi nowe przeszkody, a oni – mimo lęków, niepewności i bólu – próbują je wspólnie przezwyciężyć. To piękna, autentyczna historia o walce o siebie nawzajem, o powolnym otwieraniu serca i o tym, że prawdziwa bliskość wymaga odwagi.
To książka, która chwyta za serce i długo nie pozwala o sobie zapomnieć. Idealna dla tych, którzy lubią emocjonalne, trudne, ale niosące nadzieję historie, gdzie miłość rodzi się na przekór losowi.

NIEKTÓRZY POTRZEBUJĄ WIĘCEJ CZASU, BY ZNÓW NAUCZYĆ SIĘ KOCHAĆ.

To już czwarta książka Autorki wydana w Wydawnictwie Amare oraz szesnasta powieść w karierze pisarskiej. Jesienią 2024 roku w książce MIAŁEŚ JUŻ NIGDY NIE WRÓCIĆ poznaliśmy losy Amelii i Kuby, tym razem główną bohaterką MIAŁEŚ SIĘ NIGDY NIE POJAWIĆ zostaje Oliwia – siostra Kuby, którą mieliśmy okazję już poznać oraz kuzyn i przyjaciel Amelii – Lucas. W tle pojawią się również ponownie Amelia i Kuba, fani ich historii dowiedzą się co dalej słychać u tej pary.

Oliwia i Lukas po raz pierwszy spotkali się na weselu przyjaciół, ona była świadkową, a on świadkiem. Ukradkowe spojrzenia, krótka rozmowa, weselna noc…. i drogi tych dwoje szybko się rozchodzą. Oboje spotykają się ponownie w samolocie do Nowego Jorku. Wciąż ich coś do siebie przyciąga, krążą wokół siebie, ale okazuje się, że aktualnie nie mogą być razem. Lukas jest bardzo tajemniczy, trudno coś od niego wyciągnąć, mówi zagadkami i skrywa pewną tajemnicę. Oliwia to wartościowa dziewczyna, w swoim życiu przeszła już całkiem sporo. W wypadku straciła męża, sama wychowuje nastoletniego syna. Czy relacja tej dwójki zakończy się happy endem?

Początek tej książki nie zwiastował tego, że aż tak się rozkręci i będzie działo się dużo niespodziewanych zwrotów akcji. Na początku nie do końca polubiłam Lucasa, ale przy bliższym poznaniu zaczął sporo zyskiwać. Kiedy na jaw wyjdzie jego tajemnica jestem pewna, że i Wy będziecie zaskoczeni. To co wydarzy się dalej również przyniesie mnóstwo emocji. Ewelina Dobosz miała świetny i przemyślany pomysł na fabułę, dopracowała szczegóły i wyszła z tego świetna powieść dla kobiet w różnym wieku. Nie spodziewałam się wielu wydarzeń. Czytelnicy mogą liczyć zarówno na wzruszenia i romantyczne momenty, trochę zabawnych dialogów i scenek, ale też momenty chwytające za serce, wzruszające, bolesne.

Ewelina Dobosz sięga po trudne tematy i nie boi się mierzyć z wnętrzem bohaterów, opisuje ich radości, smutki, dylematy, wnika do serca, duszy i umysłu. Życie wymaga od nas podejmowania trudnych decyzji, często trudno dotrzymać obietnic, wytrwać w postanowieniach. Mijający czas zmienia nasze podejście i myślenie. Nie możemy stać w miejscu i biernie przyglądać się szarej codzienności. Warto brać życie w swoje ręce, walczyć o szczęście i pozwalać sobie na miłość. Czas płynie bardzo szybko, uśmiech jest ważniejszy, niż wątpliwości i pytanie: dlaczego tego nie zrobiłem?

Książka wyróżnia się na tle innych i uważam, że zdecydowanie warto ją przeczytać. Zostaje z czytelnikiem na dłużej i skłania do przemyśleń. Serdecznie polecam.

Gdy kilkanaście miesięcy temu z zapartym tchem pochłaniałam strony powieści „Miałeś już nigdy nie wrócić”, byłam przekonana, że historia Kuby i Amelii dobiegła końca. Byłam usatysfakcjonowana finałem, a nic w narracji nie sugerowało, że autorka planuje kontynuację. Moje zaskoczenie było więc ogromne, gdy w tym roku na horyzoncie pojawiła się druga część dylogii, zatytułowana „Miałeś się nigdy nie pojawić”.

Oliwia, która była obecna w pierwszej odsłonie dylogii to przyjaciółka Amelii i siostra Kuby, która po bolesnych doświadczeniach z przeszłości, dawno wyparła się marzeń o miłości i związkach. Teraz, jako samotna matka wychowująca nastoletniego synka, skupiała się na stabilizacji i ochronie swojego małego świata, nie mając najmniejszego zamiaru wpuszczać do niego kolejnego mężczyzny.

Na weselu Kuby i Amelii poznaje Lucasa, zdystansowanego, ale intrygującego mężczyznę. To spotkanie wydaje się być jednorazowym wydarzeniem, bo ich drogi szybko się rozchodzą bez szans na kolejne spotkanie. Tak przynajmniej myśleli. Ale los postanawia ponownie ich ze sobą połączyć, i to w dość spektakularny sposób – w samolocie lecącym do Stanów Zjednoczonych. Okazuje się, że zarówno Oliwia, jak i Lucas zostali jednocześnie zaproszeni przez Kubę i Amelię na wspólne odwiedziny w ich nowojorskim domu

Lucas ma swoje powody, by unikać zaangażowania i trzymać relacje na dystans. Skrywa tajemnicę, która jest dla niego osobistym więzieniem, niepozwalającym na otwarcie się na nowe uczucia. Od początku utrzymuje mur, dystansując się od Oliwii, zniechęcając ją do jakichkolwiek prób zbliżenia. Tajemnice Lucasa poznajemy stopniowo, co sprawia, że przez lwią część powieści otacza go aura mroku i niedopowiedzenia, podsycając naszą ciekawość. O przeszłości Oliwii wiemy nieco więcej, co dodaje jej postaci dodatkowej głębi i pozwala lepiej zrozumieć jej motywacje.

Styl pani Eweliny Dobosz to dla mnie zawsze gwarancja literackiej uczty. Ta autorka ma niezwykłą zdolność dostarczania czytelnikowi pełnego spektrum przeżyć – od delikatnego wzruszenia, przez autentyczną frustrację wynikającą z wyborów bohaterów, aż po ten czysty, adrenaliny dreszcz emocji, gdy akcja nabiera tempa. Jej powieści dotykają zawsze istotnych, uniwersalnych i boleśnie życiowych zagadnień, zmuszając do refleksji.

Dzięki zastosowaniu pierwszoosobowej, naprzemiennej narracji, mamy szansę wniknąć w sam środek ich rozterek, dylematów i sprzecznych myśli. Historia Oliwii i Lucasa jest wypełniona emocjami, które autorka świetnie potrafi nakreślić, wnikając w najciemniejsze zakamarki umysłów i dusz bohaterów. Dzięki precyzyjnie dobranym, sugestywnym słowom, chłoniemy każdą stronę z rosnącą ciekawością, poruszeniem i całą paletą odczuć. Pokazuje dobitnie, że możemy mieć swoje plany na przyszłość, żelazne postanowienia i niezachwiane przekonania, ale i tak ostatecznie to życie rozdaje karty.

Autorka, dodając do historii nutkę dramatyzmu i serwując nam solidną, uczuciową huśtawkę, dotyka trudnych tematów, które stają się główną przeszkodą w odczuwaniu pełni szczęścia przez bohaterów. Nie będę ich tu wymieniać, gdyż zbyt wiele mogłabym zdradzić, a odbieranie sobie przyjemności z odkrywania tych sekretów byłoby zbrodnią. Powiem tylko, że główny problem, jaki skrywa Lucas, jest rzadko poruszany w literaturze gatunkowej, a okazuje się równie ważny i destrukcyjny, gdy w grę wchodzą uczucia i szczera chęć budowania swego życia u boku kogoś, kogo się kocha. To unikalny aspekt tej powieści.

„Miałeś się nigdy nie pojawić” to romans nieoczywisty, daleki od lukrowanych bajek. Chociaż niektóre zdarzenia były do przewidzenia to jednak autorka nie jeden raz potrafiła mnie zaskoczyć nagłym zwrotem akcji. To nie jest jedynie opowieść o miłości i jej rozwoju; pod tą warstwą skrywają się o wiele trudniejsze dylematy bohaterów. Zwłaszcza Lucas wydaje się być notorycznie wycofany, niechętny wobec budowania trwałych związków, ale, jak się okazuje, ma ku temu bardzo konkretne i bolesne powody. Pani Ewelina Dobosz nie byłaby też sobą, gdyby nie wtrąciła w tę obyczajową opowieść nutki kryminału czy thrillera. Taki wątek także się pojawia, dodając do całości jeszcze więcej pikanterii, napięcia i emocji.

To opowieść o miłości dojrzałej, miłości po przejściach, która jest bardziej rozważna, a czasem bolesna, niż ta pierwsza, świeża, idealistyczna miłość, jaka była udziałem Kuby i Amelii. Oliwia i Lucas muszą wykonać tytaniczną pracę nad sobą, by na nowo otworzyć swe serca, odrzucić lęki i wpuścić miłość do swego życia.


Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Amare

Oliwia podczas wesela przyjaciółki poznaje niesamowicie przystojnego Lucasa, który sprawia, że od śmierci męża, coś w niej drgnęło. Jednak mężczyzna zniknął tak szybko, jak się pojawił. Rok później, w samolocie do Nowego Jorku, los ponownie splata ich drogi……
Jest lekka magia przyciągania, ale każde z nich skrywa pewne tajemnice. Oboje mają swoje powody, by unikać zaangażowania i trzymać się od związków na dystans.

Ewelina Dobosz ma swój rozpoznawalny styl. Obrazowość postaci, konstrukcja zdań i realizm tematów, które często porusza w swoich książkach, to fascynująca podróż do świata nietuzinkowych bohaterów.
Pierwszoosobowa naprzemienna narracja, przyczynia się do odbioru wewnętrznego świata postaci.
Wpływa na bliskość naszą z bohaterami, przyczynia się do głębszego zrozumienia ich emocji i motywów.

To nie jest zwykły romans, to nie jest brawurowa rozrywka, bo ta historia nie skupia się tylko na romantycznej miłości dwojga ludzi i ich związku.
Autorka z pełną premedytacją dotyka trudnych tematów, wciąga nas w intrygującą fabułę, serwując po drodze wir tajemnic, skrywane namiętności, sekrety z przeszłości. Zagłębiamy się w zakamarki ludzkiej psychiki, w uczuciową huśtawkę między Oliwią i Lucasem.

„Miałeś się nigdy nie pojawić” historia z nutą dramatyzmu, w której główną rolę odgrywają emocje. To romans dojrzały, poruszający prawdziwe, trudne tematy, które zostają w pamięci długo po zamknięciu ostatniej strony.

Czas na powieść o dorosłych decyzjach, o ludziach po przejściach, z historiami - które łamią serca. Ewelina Dobosz po raz wtóry zabiera nas do świata Kuby i Amelii z książki “Miałeś już nigdy nie wrócić” teraz jednak zajrzymy w życie siostry Kuby- Oliwii, odkryjemy co kryje w sobie ta żywiołowa i wiecznie uśmiechnięta kobieta.

Książkę można czytać bez znajomości poprzedniej części (jednak zachęcam do sięgnięcia i po nią).

Spokój w jakim żyje Oliwia, wiele ją kosztował. Kilka lat temu straciła w wypadku męża i została sama z synem na rękach… po latach jest jej już trochę lżej, jednak nie planuje z nikim się wiązać. Jedną stratę już przeżyła, kolejnej mogłaby nie udźwignąć. Na jej drodze jednak staje ktoś, kto wywołuje drżenie serca, tyle że jego chłód i dystans odsuwa parę od siebie. Lucas skrywa tajemnice, rzeczy, które nie pozwalają mu na oddech, na prawdziwe życie, na łapanie chwil, na miłość…
Po raz pierwszy rozmawiali tylko chwilę, spotkali się przelotem i już wtedy zwrócili na siebie uwagę. Teraz Amelia i Kuba postanowili zamieszać w życiach dwójki bohaterów, a efekty ich ingerencji będą miały skutki, których nikt się nie spodziewa.

Śmiałam się i płakałam razem z bohaterami, czułam rozrywający ból poznając prawdziwą historię Lucasa, to co przeszedł ten mężczyzna, to jaką odpowiedzialność na siebie wziął, to jak wiernym i wspaniałym człowiekiem jest… A Oliwka, jej lojalność wobec zmarłego męża, wyrzuty sumienia i smutek łamiący serce… to była piękna historia i trudne uczucie… czasem brakuje mi słów by opisać swój zachwyt, więc po prostu zakończe… książka obroni się sama a wy musicie ją tylko poznać.

Chcielibyście wyjechać do Nowego Jorku ? Na wycieczkę, albo może na stałe?

“- Miałeś się w moim życiu nigdy nie pojawić, Lucas. Ale los tak wszystko poprzewracał, że jesteś…”

Ten los, przeznaczenie - one lubią mieszać nam w życiu. Za nic mają nasze zdanie, robią z nami co chcą.

Oliwię możliwe, że już znacie. Siostra Kuby, przyjaciółka Amelii - bohaterów książki “Miałeś już nigdy nie wrócić”. Tam też przeznaczenie robiło co chciało. A może to jednak Ewelina Dobosz ? Prawdopodobne ;)

Oliwia sama wychowuje syna i od razu na wstępie muszę zaznaczyć, że jest świetną matką, nie wyidealizowaną, ale mam nadzieję, że będę miała taką relację z synem jak będzie w wieku Antka. Jej mąż zginął w wypadku i choć od jego śmierci minęło kilka lat, a ona jest bardzo sympatyczna i atrakcyjna, to wciąż nie potrafi zdecydować się na nowy początek, na kolejny rozdział w swoim życiu.

Na weselu Kuby i Amelii, poznaje Lucasa, kuzyna panny młodej. I choć od razu coś ich do siebie przyciągało, definitywnie dał do zrozumienia, że między nimi nic nigdy nie będzie. Ale z tym “nigdy” to różnie bywa…

Miała jechać do przyjaciół do Nowego Jorku, by spędzić z nimi czas. Nie spodziewała się, że spędzą go w czwórkę… Miała zachować dystans, nie robić sobie nadziei, nie zapominać jak ją wtedy potraktował. Ale z sercem nie ma dyskusji…

Wciąż pamiętam jak pokochał poprzednią książkę, poprzednią część i ile emocji we mnie wzbudziła. Wtedy też myślałam, że chwytam za zwyczajny romans jakich wiele. Tu już byłam ostrożniejsza, ale przez lawinę niedomówień na wstępie, przez tę niepewność i irytujące zachowania Lucasa, zwątpiłam czy i tę książkę pokocham równie mocno. Ale później… Tamy puściły, emocje wypływały z każdej możliwej szczeliny i strony. I przyznać muszę, że ta książka była jeszcze lepsza niż poprzednia!

Miłość ma różne oblicza i rodzi się w różnych okolicznościach. Tu były one bardzo niekorzystne i autorka w pełni oddała wątpliwości, które mieli nasi bohaterowie. Czuć wyraźnie jak bali się pozwolić by to uczucie mogło rozkwitnąć, jakie wyrzuty sumienia odczuwali, ile mieli sami sobie do zarzucenia mimo, że absolutnie nie robili nic złego. Jednak potrzeba wierności, poczucie odpowiedzialności i lojalności wciąż była barierą między nimi, ale wzajemnie wspierali się podczas podejmowania trudnych dla nich decyzji.

Gdy jeden kamień milowy był za nimi, gdy myśleli, że już są na prostej do “żyli długo i szczęśliwie” ta kanalia : “przeznaczenie” wyskoczyła z kolejnymi atrakcjami. I naprawdę nie ma tu chwili żeby się nudzić, odsapnąć. Tu ciągle jest niepewność, troska, współczucie i…nadzieja. Ale oczywiście złości, namiętności i chwil przezabawnych też nie sposób przeoczyć. Cały wachlarz emocji ponownie zapewniła nam nasza niezawodna Ewelina i kolejna jej książka oczarowała mnie przez to bez reszty.

Potrzebowałam czegoś takiego, akurat byłam na fali romansów i mimo, że nie obraziłabym się gdyby stron było więcej to jednak zarazem jestem usatysfakcjonowana tym co otrzymałam i gorąco Kochani Wam to cudo polecam.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Ostatnio w końcu sięgnęłam po książkę, o której było ostatnio tak głośno – i rozumiem już ten cały szum!
„Miałeś się nigdy nie pojawić” Eweliny Dobosz to historia, która wciąga bez ostrzeżenia i nie daje o sobie zapomnieć.

Od pierwszych stron poczułam ten specyficzny, gęsty klimat – tajemniczy, trochę mroczny, ale przy tym niezwykle intymny. Autorka buduje napięcie w sposób, który sprawia, że chce się czytać „jeszcze jeden rozdział”, dopóki nie zrobi się 3 nad ranem.

Fabuła? Oj dzieje się! To nie jest kolejna cukierkowa historia – to opowieść pełna emocjonalnych zakrętów, trudnych wyborów i relacji, która od początku wydaje się skazana na porażkę… a jednak tak bardzo chce się wierzyć, że to nieprawda.
Bez spojlerów mogę zdradzić, że to książka, która trzyma w niepewności do samego końca.

Bohaterowie są absolutnie autentyczni – z wadami, lękami i bagażem doświadczeń. Momentami miałam ochotę nimi potrząsnąć, a za chwilę przytulić. Emocje aż kipią! Ewelina Dobosz świetnie operuje psychologią postaci – to właśnie dzięki nim ta historia zostaje w głowie na dłużej.

Tempo akcji? Idealne! Nie ma tu przynudzania – wszystko dzieje się z jakiegoś powodu, a styl pisania autorki jest płynny i wciągający. Czyta się naprawdę szybko i przyjemnie.

Komu polecam?
Na pewno fanom historii z pazurem, gdzie miłość miesza się z bólem i tajemnicą. Jeśli lubicie książki, które nie boją się poruszać trudnych tematów i zaskakują (ale nie na siłę!) – to będzie strzał w dziesiątkę.

Moja ocena? 9/10

To jedna z tych historii, które chce się polecać dalej i o których dyskutuje się godzinami.

BRUNETTE BOOKS

Współpraca reklamowa [ wydawnictwo Amare ] 4/5⭐️
@zakleta_miedzy_stronami

„Miałeś się nigdy nie pojawić” to książka, która nie uderza akcją, tylko emocją.
Ewelina Dobosz prowadzi historię powoli, pozwalając nam czuć każde spojrzenie i każde niewypowiedziane słowo między bohaterami. To romans, który już kiedyś się wydarzył — i wraca, silniejszy, bolesny, niechciany… a jednak nieunikniony.

Styl autorki jest lekki, liryczny, pełen napięcia. Nie ma przesady — jest szczerość i nostalgia.
To historia o przeszłości, która nie została przepracowana, o drugich szansach, które bolą bardziej niż pierwsze rozstania.
Jeśli szukasz książki, która budzi emocje, a nie tylko je opisuje — ta pozycja trafi w punkt.