Czy pamiętacie pierwsze spotkanie z małą Lulu i jej ukochanym kotkiem Drapkiem? Jeśli nie, to koniecznie musicie tę książeczkę przeczytać, bo na rynku pojawiła się druga część przygód tej wspaniałej dwójki. W drugiej odsłonie przygód poznajemy dalsze losy dziewczynki i jej kotka. Za nim o tym, co wydarzy się w Wielkiej wyprawie do Mumlilendu, kilka słów o autorce i okładce.

Eugenia Pryszczepa pochodzi z Ukrainy, ale od kilku lat swoje miejsce na ziemi znalazła w stolicy Dolnego Śląska, Wrocławiu. Studiowała psychologię, dzięki czemu jej praca zawodowa związana jest z tą dziedziną wiedzy. Jest psychologiem i pedagogiem specjalnym. Sporo pisała do szuflady i były to teksty w językach wschodnich, ukraińskim i rosyjskim.

Okładka budzi pozytywne emocje. Widzimy na niej dziewczynkę i jej przyjaciela, Drapka. Widać, że Lulu, bo tak ma na imię główna bohaterka, jest zakochana w swoim pupilu. Warto dodać, że ilustracje do książeczki stworzyła Volga Ignatowicz. Teraz pozostaje nam się przenieść w magiczny świat dziecka.

Tak jak wspomniałem, główna bohaterka to Lulu, która od ostatnich przygód nieco podrosła. Nadal jest ciekawa świata i bacznie mu się przygląda. Jej charakter nie zmienił się zbytnio. Nadal nie zawsze zgadza się z rodzicami, ma własne zdanie, buntuje się (kto nie zna buntu trzylatka, pięciolatka... itd?). Od pewnego czasu dziewczynka zauważa, że w jej domu dzieje się coś dziwnego. Sześciolatka widzi, że jej mamusia zachowuje się całkiem inaczej niż dotychczas. Zakłada inne, jakby większe ubrania, często odpoczywa, co nigdy się nie zdarzało. Postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i podzielić się swoimi spostrzeżeniami z ukochaną mamusią. Okazuje się, że Lulu będzie miała... siostrzyczkę.

Czy ta sytuacja będzie dla dziewczynki pomyślną wiadomością? Czy Lulu naszykowana jest na zmiany, jakie nastąpią w jej domu i w jej własnym pokoju? Co trapi i denerwują sześciolatkę?

Lulu i Drapek będą znów zmuszeni wybrać się magiczną podróż do trójmiasta starych znajomych, do miejsc zwanych ? Grubokotija, Psisport i Książkokotija. Ta nocna podróż wyjaśni wszelkie problemy, z którymi zmaga się mała Lulu.

Książeczka przeznaczona jest dla najmłodszych czytelników. Dla tych, co już opanowały lekcje czytania, ale też dla rodziców, którzy mogą swoim pociechom czytać na dobranoc. To sympatyczne, magiczne opowiadanie pozwoli dorosłym wskazać drogę dzieciom, które mają podobne, życiowe problemy.

*współpraca reklamowa*

Z tym duetem polubiłam się już od pierwszych stron pierwszej części, więc z ogromną przyjemnością sięgnęłam po kolejny. Znowu przepadłam, a przygoda mająca na celu wyjaśnienie skąd się biorą dzieci i gdzie są zanim się urodzą, była fantastyczna, inspirująca i po prostu piękna. Książka dla dzieci w przedziale wiekowym 4-10 lat.

Sześcioletnia Lulu poznaje świat w towarzystwie swojego kota Drapka. Pewnego dnia zaczyna dostrzegać, że w jej domu coś się zmienia. Mama inaczej się zachowuje, jedne rzeczy znikają, inne się pojawiają, zaczyna się przemeblowanie, a Lulu choć początkowo pełna euforii, zaczyna dostrzegać też mniej pozytywne skutki tych zmian.

Lulu ma już sześć lat i staje przed jedną z największych zmian w jej życiu, zostanie starszą siostrą. Wielu z nas przerabiało ten scenariusz, czy to jako dziecko, czy rodzic. Dwie strony medalu, które z jednej strony się cieszą, ale mają i swoje obawy. Tutaj jednak fabuła bardziej skupia się na tej małej dziewczynce, która widzi, ze coś się zmienia, a nikt jej o tych zmianach nie poinformował, więc tutaj możemy sobie zdać sprawę z tego, że dziecko wszytko widzi, a brak rozmowy to nie jest najlepszy pomysł. Oczywiście kiedy dowiaduje się, ze będzie miała siostrę, dziewczynka jest zachwycona i już snuje plany. Znajome? Nawet bardzo, podobnie jak i ciąg dalszy, gdy przychodzi czas na zmierzenie się z rzeczywistością, z wątpliwościami, ze słowami innych, którzy już na wstępie sugerują, że nie będzie tak kolorowo jak się wydawało. Nasza Lulu też jest w takiej sytuacji, zaczyna się bać, panikować i mieć wątpliwości. Tak wiec po raz kolejny mała dziewczynka i jej kot wyruszają podczas snu, do niesamowitej krainy o nazwie Mumlilend, gdzie tworzy się nowe życie, gdzie obserwuje cały proces, gdzie ma zrozumieć swoją nową rolę, ale też i inne ważne życiowe aspekty.

Autorka w piękny, przyjemny, metaforyczny i magiczny sposób opowiada dzieciom, skąd się wzięły. Każdy rodzic boi się tego pytania, a kreatywność wtedy wyskakuje na wyżyny, bo nie mamy pojęcia jak to wszystko wyważyć. Tutaj widzimy fajny sposób, trochę bajki i trochę faktów, wszytko fajnie spięte, przeplatające się, dające cudowną historię o powstawaniu życia, o drodze jaką musi pokonać mumlik żeby pojawić się na świecie. Rodzic ma wskazówkę jak przekazać to wszystko dziecku, a ten mały odkrywca nie musi rozumieć trudnych nazw, takich bezbarwnych i czasami nijakich, ale patrzy na ciążę jak coś magicznego, coś wyjątkowego. Gdzie może poznać zarówno wady i zalety tego stanu, ale i poznać zagrożenia. Autorka opisała to naprawdę w cudownym i epickim stylu.

Książka jest króciutka (116 stron), w przeciwieństwie do pierwszej części pojawiają się tutaj ilustracje, a raczej szkice ilustracji, nie ma kolorów, więc ten najmłodszy czytelnik może nie wykazywać zbyt wielkiego zainteresowania, ale ten starszy biorąc pod uwagę i te obrazki i samą opowieść powinien być książeczką zachwycony. Tekstu jest sporo, ale jest on dość duży, także z samodzielnym czytaniem też nie powinno być problemów, choć moja pierwszoklasistka, póki co odmawia samodzielnego czytania.

Według mnie to cudowna i wartościowa książka, dzieci wyniosą z niej wiele dobrego, ale i rodzic czy opiekun dostanie wskazówki jak rozmawiać z dzieckiem na ważne choć trudniejsze tematy. Ja w tej książce nie dostrzegam żadnych wad, to było coś wspaniałego i potrzebnego. Lektura do przeczytania na raz, niosące ze sobą ogrom pozytywnych wibracji, i ma to czego się wymaga od tego typu książek, zarówno bawi jak i uczy. To drugi tom przygód Lulu i Drapka, teoretycznie można czytać go bez znajomości pierwszej części, bo to inna przygoda, ale lepiej ten początek nadrobić, bo występujący tam bohaterowie przewijają się i tutaj, a niektóre elementy mogą się wydawać nieco niezrozumiałe.