On zna twoje przeznaczenie…, a ty nawet nie wiesz, że istnieje.

Historia , która wciąga od pierwszych stron, ale nie dlatego, że wszystko dzieje się szybko, tylko dlatego, że autorka każe nam… czekać. To czekanie jest pełne szeptów, znaków, niepokojących drobiazgów, które układają się w większą układankę. Najmocniejszym elementem tej książki są relacje i napięcia między bohaterami. Kornelia to postać, z którą łatwo się utożsamić. Nie jest idealna, ma swoje wątpliwości, lęki i momenty słabości. W jej oczach Gabriel jest jednocześnie fascynującym ratunkiem i zagrożeniem, co tworzy ciągły emocjonalny konflikt. Właśnie w tym konflikcie tkwi serce tej historii, w pytaniu, czy można zaufać komuś, kto nie mówi całej prawdy, ale w czyich oczach jest coś, co sprawia, że chcesz wierzyć. Ta książka pokazuje, że światło i ciemność to nie kolory, a wybory. Czasem ten, kto wydaje się stać po stronie dobra, może zdradzić, a ten, kto niesie mrok, może okazać się jedyną osobą, która stanie za tobą do końca.
Pod płaszczem paranormalnej fabuły kryje się opowieść o zaufaniu, o tym, jak często oceniamy ludzi zbyt szybko, i o tym, że przeznaczenie może być zarówno więzieniem, jak i wyzwoleniem zależy, jak je potraktujemy. To książka, która przypomina, że prawda nigdy nie jest oczywista, a serce potrafi odnaleźć światło nawet w najbardziej mrocznych miejscach. Wzrusza, wciąga, ale też zostawia pytania o przeznaczenie, o granice zaufania, o to, czy człowiek może sam zdecydować, kim się stanie, jeśli jego los został zapisany na długo przed jego narodzinami. Czyta się ją nie tylko oczami, ale i emocjami. To jedna z tych historii, które kończysz z poczuciem, że świat wokół jest już trochę inny, bo teraz wiesz, że anioły mogą chodzić po ziemi… i nie wszystkie mają skrzydła.
Człowiek nie jest ani światłem, ani mrokiem, jest tym, jakie decyzje podejmuje, gdy nikt nie patrzy.
Czy gdyby ktoś powiedział wam, że jesteście częścią przepowiedni, zrobilibyście wszystko, by ją spełnić… czy by ją złamać?

„Księga szeptów” Marty Calik-Tomera – książka, która nie pozwala o sobie zapomnieć

Uwielbiam historie, od których nie sposób się oderwać, zwłaszcza gdy zaczynam je czytać wieczorem i kończę zarywając noc. Tak właśnie było z pierwszym tomem „Księgi szeptów” Marty Calik-Tomera.

Książka pełna jest kontrastów – dobro i zło, światło i mrok, nadzieja i strach – a także emocji, pasji, delikatności i walki.

Główna bohaterka, 21-letnia wiolonczelistka Kornelia, od lat męczą koszmary. Jej świat zmienia się diametralnie, gdy poznaje tajemniczego Gabriela. Światłość i Ciemność toczą walkę na ziemi, a los Kornelii zależy od przepowiedni zapisanej w Księdze Szeptów.

Motyw muzyki w tej historii fantasy jest niezwykle intrygujący. W świecie, w którym najczęściej spotykamy wojowników, czarodziejów czy wybrańców, autorka pokazuje, że siłę i odkrywanie siebie można odnaleźć także w muzyce. To dodaje historii głębi, bliskości i prawdy.

Akcja rozwija się dynamicznie, bez zbędnych opisów czy przestojów. Każda strona wciąga i zagłębia czytelnika w świat pełen tajemnic i przepowiedni.

Zakończenie? Prawdziwy rollercoaster emocji! Niespodziewane, mocne i wywracające całą fabułę do góry nogami. To jeden z tych momentów, gdy zamykasz książkę i nie możesz spokojnie zasnąć, a w głowie kołacze się jedna myśl: potrzebuję drugiego tomu TERAZ.

Warto też podkreślić, że Marta Calik-Tomera to polska autorka o ogromnym potencjale, która z pewnością zaskoczy nas jeszcze wieloma literackimi perełkami.

„Księga szeptów” to gwarancja emocji i szybszego bicia serca. Te historie czyta się pełnym zaangażowaniem, wręcz przeżywa.

I uwierzcie mi – kiedy skończycie tę książkę, będziecie niecierpliwie wypatrywać kontynuacji. Innej opcji po prostu nie ma.

*współpraca reklamowa*

Przy tej książce wszytko krzyczało, że to lektura dla mnie. Po pierwsze tytuł, po drugie debiut, po trzecie mój ukochany Kraków, po kolejne fantastyka i motywy które są najbliższe mojemu sercu. Lektura należąca do tych cienkich, ma niecałe 200 stron, na tych stronach dzieje się sporo, jednak dla mnie to okazało się nieco za mało, naprawdę chciałabym więcej, mocniej i intensywniej, no ale to też zaledwie początek tej historii, także liczę na szybką i równie dobrą, a nawet odrobinkę lepszą kontynuację.

Kornelia studiuje na krakowskiej Akademii Muzycznej, gra na wiolonczeli i stara się żyć pomimo bólu i koszmarów wyrywających ją ze snów. Nie zdaje sobie sprawy, że jej objawy to ostrzeżenie. Na jej drodze pojawia się Gabriel, chłopak z wymiany studenckiej, który okazuje jej zainteresowanie, a z czasem relacja tych dwojga zaczyna ewoluować. Jadnak Kornelia nie wie o sobie wszystkiego. Wkrótce jednak zostaje przed nią otwarty inny świat, świat w którym jej los leży na szali, świat w którym toczy się walka pomiędzy Światłością a Ciemnością, które starają się zapobiec dopełnieniu się przepowiedni spisanej na kartach Księgi Szeptów.

Jak wiecie bardzo lubię debiuty, ten był dla mnie wyjątkowy po pojawiło się w nim niemal wszytko to co lubię najbardziej. Dlatego też debiut uważam za udany, lektura mnie nie zawiodła, choć pozostawiła mnie z dość dużym niedosytem, spowodowanym jak na moje oko dość krótką i bardzo ogólnikową fabułą, dosyć płaskimi bohaterami, oraz samym zakończeniem. Te elementy moim zdaniem nieco tutaj szwankowały, dostajemy bardzo szczątkowe informacje, fabuła płynie a ja w sumie niewiele się dowiedziałam o bohaterach, o przepowiedni, o innych ważnych dla fabuły aspektach, czy też o tej tytułowej Księdze Szeptów. Już na wstępie mamy informację, że to część pierwsza, więc może takie było założenie autorki, żeby wzbudzić ciekawość czytelnika, może dlatego bardziej skupiła się na wątku romantycznym i dynamicznym tempie fabuły, przez co nie znalazła czasu na jej dopieszczenie w szczegóły. Samej fantastyki jest tutaj mało, pojawiają się wątki aniołów i demonów, jednak są one też raczej pozbawione animuszu.

Lekturę określiłabym jako taki fajny i szybki wstęp do właściwej historii, to taki zalążek tego co ma się zadziać, bo jakby nie było na końcówce autorka tak zamieszała całą fabułą, że naprawdę mi zaimponowała a zarazem mega mocno podniosła mi ciśnienie. Droga Pani tak się nie robi, jak ja mam dalej żyć z takim zwrotem akcji na końcówce? Wracając jednak do fabuły jest ona szybka i dynamiczna, pojawiają się wątki obyczajowe, muzyczne, fantastyczne czy romantyczne. Pojawia się motyw przepowiedni i przeznaczenia, które mam nadzieję autorka rozwinie w kontynuacji, bo w fantastyce oprócz oczywiście aniołów i demonów to moje ulubione motywy. Bardzo mnie ciekawi też, w jakim kierunku podąży autorka po takim niespodziewanym zakończeniu. Ja jestem mega ciekawa i już szukam wszelkich znaków zapowiadających jakiś ciąg dalszy.

Książka to lekka i przyjemna lektura, napisana w bardzo dobrym stylu, który sprawia, że ja miałam wrażenie, że ta książka czyta się sama. To że jest dość cienka sprawia, że idealnie nada się do przeczytania w jeden wieczór, nawet za jednym zamachem, tak jak było w moim przypadku. Dobrze spędziłam czas przy tej lekturze, pomimo jak na mój gust zbyt dużej ogólności, czuję się zaintrygowana, moja głowa już produkuje kolejne teorie spiskowe, ale po tym co autorka zaserwowała na końcówce, coś czuję, że można się spodziewać wszystkiego. Mi się podobało i ze swojej strony zachęcam do lektury.

"Nie możesz polegać na swoich oczach, Kiedy twoja wyobraźnia jest nieostra."(M.T.)

⬇️

"Księga szeptów"
@marta_pisze_ksiazki
@wydawnictwo_novaeres


[Współpraca reklamowa]

Dobro i zło. Ciemność i Światłość. Skrajne przeciwieństwa tworzące podział w świecie. Mimo to,są ze sobą ściśle powiązane, wzajemnie się uzupełniają i tworzą w swoim rodzaju równowagę.

Debiut,który otrzymałam do recenzji opiera się właśnie na tym motywie. Historia napisana przez autorkę przenosi czytelnika w mrok, do skrywanego świata Aniołów i Upadłych,na klimatycznym, muzycznym tle.

Akcja dzieje się w Krakowie, gdzie Poznajemy Kornelię -wiolonczelistkę Akademii Muzycznej. Jest zwykłą, emocjonalną dziewczyną, żyjącą w błogiej nieświadomości otaczającego jej świata. Gdy do jej szkoły dołącza Gabriel-uczeń z wymiany, jej życie całkowicie się zmienia. Intrygujący chłopak budzi w niej zarówno lęk jak i fascynację, a relacja w jaką się wplątuje, rzuca ją w sam środek odwiecznego konfliktu.

Fabuła jest ciekawa, ale i dość dynamiczna. Ogromnie wciągnęła mnie akcja, ale mimo, że wnętrze mnie zaintrygowało, brakowało mi w niej tej głębi. Rozdziały są krótkie, z przeskokami, Gdzie można poczuć się jak przy utracie pamięci krótkotrwałej. Nie ma opisów dajacych znak, że jest juz kolejny dzień, tydzień, miesiac. Mimo wszystko Jestem pod wrażeniem stylu autorki i z wielką ciekawością Będę wypatrywać kolejnej części powieści.

"Księga szeptów" to obiecująca seria Fantasy, która spodoba się młodszym fanom tego gatunku. To lekka, wciągająca historia, z ciekawymi bohaterami, muzycznym akcentem i wątkiem romantycznym. Przepowiednia, zatargi, wojna, uczucia i tajemnice dodają pazura, a spowite mgłą ciemnych skrzydeł niebezpieczeństwo działa emocjonująco i tworzy fajną atmosferę.

Powieść z wielkim potencjałem, która Swoją krótką formą i prostotą okładki przyciąga i wciąga fantastyczną pełną tajemnic historia.
Polecam.

meggi.books

Przenieśmy się do Krakowa, gdzie toczy się cała akcja powieści. Poznajemy tu Kornelię - studentkę Akademii Muzycznej. Dziewczyna z pozoru nie wyróżnia się niczym szczególnym; otoczona garstką przyjaciół, czerpie z życia studenckiego pełnymi garściami. Gdyby tylko nie te koszmary, które skutecznie odbierają jej spokojny sen... Wszystko zmienia się wraz z przyjazdem studentów z wymiany zagranicznej. Jednym z nich jest Gabriel — tajemniczy, intrygujący, jakby wiedział więcej, niż zdradza. W jego obecności przyjaciele Kornelii stają się nadzwyczaj nerwowi. W miarę rozwoju wydarzeń główna bohaterka odkrywa, że świat, który znała, skrywa znacznie więcej. Anioły, demony, nadprzyrodzone siły i przepowiednie przestają być tylko snem - stają się rzeczywistością. Fabuła rozwija się stopniowo, utrzymując lekkie napięcie. To powieść świeża, z ciekawym pomysłem. Znajdziemy tu kilka zaskakujących zwrotów akcji oraz niepowtarzalny klimat magicznego Krakowa. Jednak czuję niedosyt. Książka liczy zaledwie 190 stron i, moim zdaniem, nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału. Wszystko dzieje się szybko - momentami zbyt szybko.

Postacie, mimo ciekawej i dobrze zapowiadającej się fabuły, pozostają płaskie. Moim zdaniem poświęcono im zbyt mało miejsca, by naprawdę je poznać i zbudować z nimi głębszą więź emocjonalną. Kornelia to dziewczyna wrażliwa, a jednocześnie silna - czyli mamy tu dobrze znany schemat literacki silnej kobiety. Jednym z ciekawszych elementów książki było obserwowanie jej przemiany i sposobu myślenia po odkryciu prawdy, choć ten proces wydaje się nie do końca adekwatny do sytuacji, w której się znalazła. Z drugiej strony mamy Gabriela - tajemniczego, magnetycznego przystojniaka, stojącego po drugiej stronie barykady. Między nim a Kornelią tworzy się więź, a ich relacja należy do tych z kategorii „to skomplikowane”. Nie jest to jednak typowy schemat enemies to lovers, a coś bardziej subtelnego, co dobrze się śledzi. Co ważne, ich relacja nie przytłacza i nie dominuje głównej linii fabularnej — to zdecydowany plus. Jeśli chodzi o postacie drugoplanowe, trudno mi wyrobić sobie o nich zdanie. Było ich niewiele, a informacje na ich temat są szczątkowe. Czasami sprawiają wrażenie, jakby pełniły jedynie funkcję tła.

W Księdze szeptów odnajdziemy dobrze znane motywy gatunkowe, jednak przedstawione w nieco bardziej osobisty sposób. Na pierwszym planie pojawia się walka dobra ze złem — nie tylko jako starcie dwóch sił, ale także jako wewnętrzne zmagania bohaterów, ich decyzje i wybory, które kształtują ich los. Kolejnym motywem jest przeznaczenie, a wraz z nim pytanie: czy mamy wpływ na to, co nas spotyka? Czy los jest z góry zapisany, a my jedynie odgrywamy przypisane nam role? Pojawia się również temat zaufania — komu możemy ufać, a komu nie? Co, jeśli osoby, które znamy całe życie i dla których byliśmy gotowi poświęcić wszystko, okazują się kłamcami? Ostatnim, i chyba moim ulubionym motywem, są sny pełniące funkcję proroczą. Dodają one historii nuty mistycyzmu i sprawiają, że granica między jawą a snem zaczyna się zacierać. Motywy są dobrze wplecione w narrację, ale pozostawiają pewien niedosyt. Nieszablonowy pomysł, jaki kryje się za tą książką, aż prosi się o więcej — o głębsze rozwinięcie, o wyjście poza schematy, które znamy z literatury tego typu.

Styl Marty Calik-Tomery jest przystępny i nacechowany emocjonalnie. Autorka potrafi trafnie oddać wewnętrzne rozterki bohaterów — szczególnie Kornelii, której myśli i uczucia są przedstawione z dużą wrażliwością. Opisy Krakowa są malownicze i dodają historii klimatu, choć jest ich niewiele, co — podobnie jak w przypadku postaci — pozostawia pewien niedosyt. Dialogi wypadają naturalnie, nie są przerysowane ani przytłaczające, dzięki czemu dobrze współgrają z rytmem narracji. Książkę czyta się świetnie — lekko, szybko, wręcz jednym tchem. Ale właśnie ta szybkość może być jej wadą. Fabuła pędzi od sceny do sceny, jakby gonił ją niewidzialny zegar, nie dając czytelnikowi czasu na zatrzymanie się, refleksję i pełne nasycenie się atmosferą opowieści.

„Księgę szeptów” ciężko mi jednoznacznie ocenić. Z jednej strony czytało mi się ją bardzo przyjemnie — pochłonęłam ją w jeden wieczór. Znajdziemy tu klimatyczne sceny, ciekawe zwroty akcji, intrygującą warstwę nadprzyrodzoną i spójną narrację. Z drugiej jednak strony książka zostawia czytelnika z potężnym poczuciem niedosytu. Tempo akcji jest wręcz astronomiczne — wszystko dzieje się bardzo szybko, przez co zabrakło miejsca na pogłębienie postaci i ich relacji. „Księga szeptów” jest pierwszą częścią serii, więc na pewno kolejnej odsłonie dam szansę. Była to lekka i przyjemna podróż, która zostawiła mnie z wieloma pytaniami, na które mam nadzieję odnajdę odpowiedzi w dalszych częściach.