Kiedy miłość staje się klatką, najtrudniej odnaleźć drogę do wyjścia

Klara od zawsze sprawiała wrażenie osoby silnej i opanowanej. Była odważna, świadoma własnej wartości i nie bała się mówić tego, co myśli. Wydawało się, że nic i nikt nie zdoła jej zmienić.

Aż do chwili, gdy poznaje Aleksa. Uprzejmy i pełen uroku chłopak szybko zdobywa jej zaufanie. Po pierwszym pocałunku Klara jest przekonana, że właśnie znalazła kogoś wyjątkowego.

Z czasem jednak uczucie, które miało dodawać skrzydeł, staje się coraz większym ciężarem. Czułość przeplata się z chłodem, bliskość – z odrzuceniem, a za troską kryje się potrzeba kontroli. To, co jeszcze niedawno dawało poczucie bezpieczeństwa, zaczyna budzić wątpliwości.

Klara coraz bardziej oddala się od dziewczyny, którą kiedyś była. W końcu staje przed pytaniem, jakiego nigdy nie chciała sobie zadać: ile można poświęcić dla osoby, którą się kocha?

Gdy jednak byliśmy już sami, włączył swoją playlistę, której słuchał codziennie. Te melodie wcale nie były wesołe, raczej przygnębiające, o bolesnym życiu. Cisza między utworami była gęstsza niż nasza rozmowa. Dostrzegłam, że nosił słońce na twarzy, ale deszcz pod żebrami.