Największa odwaga to być sobą, mimo że świat próbuje przypisać ci inną rolę

W wiktoriańskiej Anglii, gdzie los kobiety wyznaczają sztywne konwenanse, trzy siostry stają u progu dorosłego życia – każda z zupełnie innym wyobrażeniem o miłości i szczęściu.

Luci, najstarsza z nich, spełnia swoje największe pragnienie i z nadzieją wchodzi w rolę żony. Najmłodsza, Joe, wciąż wierzy w miłość rodem z romansów: wielką, namiętną i zdolną odmienić całe życie. Julia natomiast marzy o czymś więcej. Pragnie niezależności oraz kariery pisarki i z każdym dniem coraz odważniej kwestionuje zasady świata, w którym kobieta po ślubie powinna ustępować mężowi i porzucić własne ambicje.

Siostry już wkrótce przekonają się, jak wysoką cenę mają marzenia. Czy odnajdą szczęście tam, gdzie spodziewały się je znaleźć? A może życie zmusi je do wyborów, które odmienią wszystko?

Wszystkie trzy siostry to piękne i mądre dziewczęta. Jednak nie sprzyjało to płci żeńskiej w tamtych czasach; piękność tak, lecz mądrość już niekoniecznie. Kobieta powinna być urodziwa, ale i niezbyt inteligentna. Miała robić, co do niej należało, być posłuszną mężowi, zajmować się kobiecymi sprawami. Tego najbardziej nie mogła zrozumieć Julia. Jako dwudziestotrzylatka, w przeciwieństwie do swoich sióstr, wcale nie chciała wychodzić za mąż. Uwielbiała malarstwo i czytanie, w szczególności Charlesa Dickensa, oraz tworzyła własną powieść. Pisywała już do lokalnej gazety drobne artykuły. Chciała być kimś więcej niż tylko żoną.