Ogłaszam wszem i wobec to naprawdę świetna obyczajówka.

Tytułowy domek, który otrzymuje główna bohaterka - Oliwia, zdziera maski z ludzi w jej otoczeniu. Nagle na wierzch wychodzą zazdrość, chore nadzieje na darmowy urlop, próby oszukania jej przy remoncie, a nawet chęć odbicia partnera przez sąsiadkę. To miejsce obnaża ludzkie intencje bez litości.

Otaczające domek cisza, natura i przestrzeń kontrastują z burzą emocji, jaka rozgrywa się między bohaterami. A jednak to właśnie tam Oliwia dostaje szansę, by poukładać swoje życie na nowo.

Bardzo ją polubiłam - za siłę, za rozsądek i za to, że nie jest naiwną gąską. Nie użala się nad sobą, nie stęka, tylko działa. Czasem radykalnie, ale zawsze z empatią i świadomością konsekwencji. Rozumie, że każda decyzja - nawet ta, która kiedyś wydawała się błaha — ma wpływ na teraźniejszość.

To dla mnie przede wszystkim powieść o wyborach i ich skutkach. O tym, jak przeszłość potrafi wracać i jak bardzo kształtuje to, kim jesteśmy dziś. Jednocześnie książka dotyka wielu ważnych, życiowych tematów: relacji w rodzinach patchworkowych, związków przemocowych, toksycznych układów, w których nawet najbliżsi potrafią ranić.

To powieść jak lustro - każdy czytelnik znajdzie w niej cząstkę siebie.

Szczerze polecam!