"Jak zostaje się Bogiem" to jedna z tych książek popularnonaukowych, które czyta się jednym tchem zupełnie jak najlepszą beletrystykę. Ciężko porównać ją z innymi książkami o podobnej tematyce (pewnie najbliżej jest jej do "Nie i amen" Uty Ranke-Heinemann), gdyż autor jako jedyny ze znanych mi interpretatorów podchodzi do tematu Jezusa kompletnie "od nowa" w oderwaniu o całej narosłej wokół tej postaci kulturowej, mistycznej czy wręcz mitycznej otoczki. Analizuje Jezusa takiego jak jest literalnie zapisany w ewangeliach i stawia tezy, z jakimi nie spotkałem się nigdzie indziej. Tezy bardzo racjonalne i bardzo dobrze dowiedzione - o ile traktować ewangelie jako pewne źródło historyczne. I generalnie w tym podejściu tj. traktowaniu ewangelii jako niemal jedynego źródła można upatrywać jakiejś przestrzeni do krytyki tej książki. Ciężko to jednak traktować jako poważnego zarzutu, gdyż realnie nie mamy żadnych innych źródeł dotyczących bezpośrednio życia Jezusa - więc zostają ewangelie i dotyczący ich problem interpretacji zapisanych po latach wspomnień jednego z apostołów Szymona Piotra oraz być może kilku innych nie do końca znanych źródeł. To co jednak ważne Pan Sadowski nie skupia się(jak większość znanych mi interpretatorów) na pojedynczych zdaniach i scenach lecz patrzy na całą treść ewangelii jako na pełną historię, co pozwala zrozumieć prawdziwe intencje Jezusa i apostołów, czyli ludzi z krwi i kości żyjących w realnym świecie i mających realne względem niego oczekiwania... zdobycie władzy dla swojego Mistrza.